Аз бас гирифт танагии дил дар миёни маро

از بس گرفت تنگی دل در میان مرا

Дар коми ҳамчу ғунча нагардад забони маро

در کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Дому қафаси магари зи дил ман баровард

دام و قفس مگر ز دل من برآورد

Хорӣ ки май хулд ба дил аз ошёни маро

خاری که می خلد به دل از آشیان مرا

То ҳаст оби талхи дарин баҳр , чун садаф

تا هست آب تلخ درین بحر، چون صدف

Дар пеши абр боз нагардад даҳони маро

در پیش ابر باز نگردد دهان مرا

Аз рости хонагии зи шикорӣ ки афканам

از راست خانگی ز شکاری که افکنم

Хамёзае зи давр буд чун камони маро

خمیازه ای ز دور بود چون کمان مرا

Чун тири зи иштиёқи хаданги ту зери хок

چون تیر ز اشتیاق خدنگ تو زیر خاک

Оварад пари буруни қалами устихони маро

آورد پر برون قلم استخوان مرا

Ризқӣ ки ҳаст хӯни ҷигар хӯрданасту бас

رزقی که هست خون جگر خوردن است و بس

Аз сайри лолаи зор чу оби равони маро

از سیر لاله زار چو آب روان مرا

Дар раҳгузори сайли ҳаводиси зи коҳилӣ

در رهگذار سیل حوادث ز کاهلی

Дар санги рафтаи пои зи хоби гарони маро

در سنگ رفته پای ز خواب گران مرا

Сабзаст азон ҳамеша ниҳолам ки ҳамчуи шамъ

سبزست ازان همیشه نهالم که همچو شمع

Дар дил ҳар ончӣ ҳаст буд бар забони маро

در دل هر آنچه هست بود بر زبان مرا

Чун ғунча аз гирифтагии дили дарин чаман

چون غنچه از گرفتگی دل درین چمن

Ёрои ҳарф нест ба чандини забони маро

یارای حرف نیست به چندین زبان مرا

Гул ҳарза ханду булбул бедард ҳарза на?ил

گل هرزه خند و بلبل بی درد هرزه نال

Чун дил шавад шукуфтаи дарин гулистони маро ?

چون دل شود شکفته درین گلستان مرا؟

Соиб гирифтаам зи ҷаҳони кунҷи ъзлтӣ

صائب گرفته ام ز جهان کنج عزلتی

Аз хома худаст ҳамин ҳамзабони маро

از خامه خودست همین همزبان مرا