Афсурдаи дил агар чаҳ зи восўхтни маро

افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرا

Битавон ба рӯй гарм барафрӯхтани маро

بتوان به روی گرم برافروختن مرا

Чун моҳии биришта , ба оби ҳаёти васл

چون ماهی برشته، به آب حیات وصل

Рағбат шавад ду оташа аз сӯхтани маро

رغبت شود دو آتشه از سوختن مرا

Аз бахя ситора шавад беш захми субҳ

از بخیه ستاره شود بیش زخم صبح

Беҳосиласт чоки ҷигар духтани маро

بی حاصل است چاک جگر دوختن مرا

Зон хилвати висол чаҳ ҳосил , ки аз ҳиҷоб

زان خلوت وصال چه حاصل، که از حجاب

Бояд ба пушти пои нзрдўхтни маро

باید به پشت پای نظردوختن مرا

Барадами зи саъии роҳ ба он каъбаи умед

بردم ز سعی راه به آن کعبه امید

Шуд шамъи пеши пой , нафас сӯхтани маро

شد شمع پیش پای، نفس سوختن مرا

Афғон ки рӯй зарди худ аз бими чашми захм

افغان که روی زرد خود از بیم چشم زخم

Май бояд аз тапонча барафрӯхтани маро

می باید از تپانچه برافروختن مرا

То донае з хирман ҳастӣ буд ба ҷо

تا دانه ای ز خرمن هستی بود به جا

Ҳошо ки дил хунак шавад аз сӯхтани маро

حاشا که دل خنک شود از سوختن مرا

Дар маҳд чун Масеҳи забонами кушода буд

در مهد چون مسیح زبانم گشاده بود

Натавон чу тӯтӣони сухани омухтани маро

نتوان چو طوطیان سخن آموختن مرا

Чун абр , мушти обӣ агар ҷамъ ме кунам

چون ابر، مشت آبی اگر جمع می کنم

Резиш буд муроди з андӯхтани маро

ریزش بود مراد ز اندوختن مرا

Ҳирсӣ ки доштам ба шикори парии рухон

حرصی که داشتم به شکار پری رخان

Чун боз беш шуд зи нзрдўхтни маро

چون باز بیش شد ز نظردوختن مرا

Соиби зи баси фусурдаи зи вазъ ҷаҳон шудам

صائب ز بس فسرده ز وضع جهان شدم

Натавон ба ҳеҷ ваҷҳ барафрӯхтани маро

نتوان به هیچ وجه برافروختن مرا