Гар қобили малоли ним , шод кун маро

گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا

Вайрон агар намекунӣ , обод кун маро

ویران اگر نمی کنی، آباد کن مرا

з афтодагӣ мабод шавам бори хотират

ز افتادگی مباد شوم بار خاطرت

То ҳаст пой рафтанӣ озод кун маро

تا هست پای رفتنی آزاد کن مرا

Хорӣ кашидагон ба азизӣ расанд зуд

خواری کشیدگان به عزیزی رسند زود

Зон пештар ки ёд кунӣ ёд кун маро

زان پیشتر که یاد کنی یاد کن مرا

Гар дод ман наме диҳӣ эй подшоҳи ҳасан

گر داد من نمی دهی ای پادشاه حسن

Якбораи поймоли з бедод кун маро

یکباره پایمال ز بیداد کن مرا

Ҳайфаст агар чаҳ кизб равад бар забони ту

حیف است اگر چه کذب رود بر زبان تو

Аз ваъдаи дурӯғ , дилӣ шод кун маро

از وعده دروغ، دلی شاد کن مرا

Пайвастааст силсилаи хокён ба ҳам

پیوسته است سلسله خاکیان به هم

Бар ҳар замин ки соя кунӣ , ёд кун маро

بر هر زمین که سایه کنی، یاد کن مرا

Шояд ба гирди қофилаи бихўдони расм

شاید به گرد قافله بیخودان رسم

эй пери дайр , ҳимматӣ имдод кун маро

ای پیر دیر، همتی امداد کن مرا

Пар кун зи бода то хати Бағдоди ҷоми ман

پر کن ز باده تا خط بغداد جام من

Фармонравои хитта Бағдод кун маро

فرمانروای خطه بغداد کن مرا

Дармондаам ба дасти дили ҳамчуи санги худ

درمانده ام به دست دل همچو سنگ خود

Сарпанҷаи тасарруф Фарҳод кун маро

سرپنجه تصرف فرهاد کن مرا

Гаштааст хӯни мурдаи ҷаҳони зи ормидгӣ

گشته است خون مرده جهان ز آرمیدگی

Девонаи қаламрав эҷод кун маро

دیوانه قلمرو ایجاد کن مرا

Бе ҳосилии зи санги маломат буд ҳисор

بی حاصلی ز سنگ ملامت بود حصار

Чун сарву беди зи самар озод кун маро

چون سرو و بید ز ثمر آزاد کن مرا

Дорад ба фикри соиби ман гӯш , олимӣ

دارد به فکر صائب من گوش، عالمی

Як раҳи ту низ гӯш ба фарёд кун маро

یک ره تو نیز گوش به فریاد کن مرا