Аз кори рафтаи даст чу дасти сабуи маро

از کار رفته دست چو دست سبو مرا

Резанд май чу шишаи магар дар гулӯи маро

ریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا

Кӣ мерасед чоки гиребон ба доманам ?

کی می رسید چاک گریبان به دامنم؟

Гар мерасед даст ба домон ӯ маро

گر می رسید دست به دامان او مرا

Рангинтар аз сиришк буд гуфтугӯии ман

رنگین تر از سرشک بود گفتگوی من

Аз бас шудааст гиряи гиреҳ дар гулӯи маро

از بس شده است گریه گره در گلو مرا

Аз хеши рафтаро натавон ёфт нақши по

از خویش رفته را نتوان یافت نقش پا

Саргаштаи он касе ки кунад ҷустуҷӯи маро

سرگشته آن کسی که کند جستجو مرا

Дилсард аз назораи боғ биҳишт кард

دلسرد از نظاره باغ بهشت کرد

Саҳрои содаи дил бе орзӯи маро

صحرای ساده دل بی آرزو مرا

Дорад ҳавои чашмаи хуршеди шабнамам

دارد هوای چشمه خورشید شبنمم

Миқрози бол ва пар нашавад рангу бӯи маро

مقراض بال و پر نشود رنگ و بو مرا

Аз чора , дарди ишқ яке мешавад ҳазор

از چاره، درد عشق یکی می شود هزار

Бечораи он касе ки шавад чораи ҷӯи маро

بیچاره آن کسی که شود چاره جو مرا

Аз шавқи ҷилваи ту саропоӣ дида ам

از شوق جلوه تو سراپای دیده ام

Ҳар чанд об рафта наёяд ба ҷӯи маро

هر چند آب رفته نیاید به جو مرا

Сад косаи хӯн агар чаҳ кашидам дарин чаман

صد کاسه خون اگر چه کشیدم درین چمن

Зардӣ нарафт чун гули раънои зи рӯи маро

زردی نرفت چون گل رعنا ز رو مرا

Дар ҳифзи обрӯ чу гуҳар ларзишам баҷост

در حفظ آبرو چو گهر لرزشم بجاست

Ҷон тоза дошт дар ҳамаи умри ин вузӯи маро

جان تازه داشت در همه عمر این وضو مرا

Аз гавҳарами ғубор ятемӣ наме равад

از گوهرم غبار یتیمی نمی رود

Соиб агар муҳӣт диҳад шустушӯи маро

صائب اگر محیط دهد شستشو مرا