Рафтам зи роҳи дили хасу хори гуноҳ ро

رفتم ز راه دل خس و خار گناه را

Кардам ба оҳи ҳамчуи кафи дасти роҳ ро

کردم به آه همچو کف دست راه را

Мавҷи карам ба қимати эксир май хирад

موج کرم به قیمت اکسیر می خرد

Дар баҳри раҳмати ту ғубори гуноҳ ро

در بحر رحمت تو غبار گناه را

Рӯзи азал ба қомати ошиқ бурӣда анд

روز ازل به قامت عاشق بریده اند

Монанди каъба , ҷомаи бахти сиёҳ ро

مانند کعبه، جامه بخت سیاه را

Пеши рухи ту захми дандон ҳайрат аст

پیش رخ تو زخم دندان حیرت است

Дастӣ ки чок кард гиребони моҳ ро

دستی که چاک کرد گریبان ماه را

Як гавҳар насуфта дарин баҳр хӯн намонад

یک گوهر نسفته درین بحر خون نماند

Дар чашми худ зи бас ки шикастами нигоҳ ро

در چشم خود ز بس که شکستم نگاه را

Аз хуии оташини ту , чун мӯии зангён

از خوی آتشین تو، چون موی زنگیان

Доранд ошиқони ту дар синаи оҳ ро

دارند عاشقان تو در سینه آه را

Соиб ба бахти тирау рӯз сияҳ бисоз

صائب به بخت تیره و روز سیه بساز

Аз дили бабри ҳавои замини сиёҳ ро

از دل ببر هوای زمین سیاه را