Пурвой марг нест гадои бараҳна ро

پروای مرگ نیست گدای برهنه را

Сайли об зиндагӣаст сарои бараҳна ро

سیل آب زندگی است سرای برهنه را

Эмин машав ба фақри зи аҳли ҳасад ки ҳаст

ایمن مشو به فقر ز اهل حسد که هست

Сад чашми бади зи обила , пои бараҳна ро

صد چشم بد ز آبله، پای برهنه را

Пӯшидаи дори фақр ки саги сайратони даҳр

پوشیده دار فقر که سگ سیرتان دهر

Дар пӯст май Фтнди гадои бараҳна ро

در پوست می فتند گدای برهنه را

Ҳасан аз либос шарм барояд кушода рӯй

حسن از لباس شرم برآید گشاده روی

Дар парда нест сабр , навой бараҳна ро

در پرده نیست صبر، نوای برهنه را

Урёни шӯ аз либос ки аз буии перҳан

عریان شو از لباس که از بوی پیرهن

Ташриф медиҳанд сабои бараҳна ро

تشریف می دهند صبای برهنه را

Бепора ҷигар набӯд оҳро асар

بی پاره جگر نبود آه را اثر

Аз лашкараст фатҳ , ливои бараҳна ро

از لشکرست فتح، لوای برهنه را

Бигушо гиреҳи зи ҷабҳа ки ҳаргиз наме шавад

بگشا گره ز جبهه که هرگز نمی شود

Ҷавшани ҳиҷоб , теғи қазои бараҳна ро

جوشن حجاب، تیغ قضای برهنه را

Хуршеду ма ба рӯзу шаб аз ҳалаҳои нур

خورشید و مه به روز و شب از حله های نور

Омода мекунанд қабои бараҳна ро

آماده می کنند قبای برهنه را

Даст аз тамаъ бишӯй ки дар остин буд

دست از طمع بشوی که در آستین بود

Перояи қабул , дуои бараҳна ро

پیرایه قبول، دعای برهنه را

Пайдост бо либос прессатон чҳо кунанд

پیداست با لباس پرستان چها کنند

Ҷамъӣ ки мекунанд қабои бараҳна ро

جمعی که می کنند قبای برهنه را

Дар офтоб ҳашар набинад бараҳнагӣ

در آفتاب حشر نبیند برهنگی

Пӯшидааст ҳар ки гадои бараҳна ро

پوشیده است هر که گدای برهنه را

Аз айби халқ чашм бпушон ки аҳли шарм

از عیب خلق چشم بپوشان که اهل شرم

Аз чашм худ кунанд қабои бараҳна ро

از چشم خود کنند قبای برهنه را

Соиби буруни зи синаи мадаи доғи ишқ ро

صائب برون ز سینه مده داغ عشق را

Саттор бош сӯхтаҳои бараҳна ро

ستار باش سوخته های برهنه را