Нанги куфри ман ба фарёд оварад ноқавс ро

ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس را

намекашад имони ман дар хӯн , лаби афсӯс ро

می‌کِشد ایمانِ من در خون، لبِ افسوس را

Аз ҳавои нафас зулмонеаст сайру даври халқ

از هوایِ نفسِ ظلمانی است سِیر و دورِ خلق

Дӯд май орад ба ҷунбиши сӯрати фонӯс ро

دود می‌آرد به جنبش صورتِ فانوس را

Айби худ дидани марои зи аҳли ҳунар мумтоз кард

عیبِ خود دیدن مرا ز اهلِ هنر ممتاز کرد

Манфиат аз пои зиёд аз пар буд тоўс ро

منفعت از پا زیاد از پر بود طاوس را

Хавфи мо зи аъмоли ношоист худ бошад ки нест

خوفِ ما ز اعمالِ ناشایستِ خود باشد که نیست

Номаи қатлӣ ба ҷузи мактуби худ , ҷосус ро

نامهٔ قتلی به جز مکتوبِ خود، جاسوس را

Олами маъқӯли соиб рӯй бинмоед туро

عالَمِ معقول صائب روی بنماید ترا

Гар туоне тарк кардани олами маҳсус ро

گر توانی ترک‌کردن عالمِ محسوس را