Омодааст аз дили пари хӯни шароби мо
آماده است از دل پر خون شراب ما
Дар оташаст аз ҷигари худ кабоби мо
در آتش است از جگر خود کباب ما
Ҳар чанд зери теғ ҳаводис нишаста ем
هر چند زیر تیغ حوادث نشسته ایم
Чун ҷавҳар орамида буд печу тоби мо
چون جوهر آرمیده بود پیچ و تاب ما
Мо аз хаёли ёр прихонаҳ гашта ем
ما از خیال یار پریخانه گشته ایم
Юсуф хаҷал шавад чу даройад ба хоби мо
یوسف خجل شود چو درآید به خواب ما
Шармӣ ки мо азон гули рухсор дида ем
شرمی که ما ازان گل رخسار دیده ایم
Мушкил ки бе ниқоби даройад ба хоби мо
مشکل که بی نقاب درآید به خواب ما
Дар пардаи чашми шӯхи ҳамон ҷилва ме кунад
در پرده چشم شوخ همان جلوه می کند
Мавҷи хатар чаҳ кор кунад бо ҳубоби мо ?
موج خطر چه کار کند با حباب ما؟
Шабнам ба офтоби қиёмат чаҳ мекунад ?
شبنم به آفتاب قیامت چه می کند؟
Зинҳори рӯи мтоби зи чашми пари оби мо
زنهار رو متاب ز چشم پر آب ما
Рақси сапанд аз дили оташи баради ғубор
رقص سپند از دل آتش برد غبار
Ғофил мабош аз дили пари изтироби мо
غافل مباش از دل پر اضطراب ما
Хомии шафиъ агар нашавад кор мушкил аст
خامی شفیع اگر نشود کار مشکل است
Хӯнҳо ки кард дар дили оташи кабоби мо
خونها که کرد در دل آتش کباب ما
Аз рӯй тоза , узри лаб хушк хостем
از روی تازه، عذر لب خشک خواستیم
Навмед барнагашт касе аз сароби мо
نومید برنگشت کسی از سراب ما
Моро назар ба ҳасани глўсўз гардан аст
ما را نظر به حسن گلوسوز گردن است
Ҳаст ин баёз аз ду ҷаҳони интихоби мо
هست این بیاض از دو جهان انتخاب ما
Аз хишти хами ҳазор дар файз ме гушӯд
از خشت خم هزار در فیض می گشود
Рӯзӣ ки буд дар гарав май китоби мо
روزی که بود در گرو می کتاب ما
Моро нигоҳи гарм бар оташ нишонда аст
ما را نگاه گرم بر آتش نشانده است
Дил май барад чу мӯии миёни печу тоби мо
دل می برد چو موی میان پیچ و تاب ما
Аз обгинаи пушт ба девор дода аст
از آبگینه پشت به دیوار داده است
Симоб аз мушоҳидаи изтироби мо
سیماب از مشاهده اضطراب ما
Аз шавқи оташи ту саранҷом дода аст
از شوق آتش تو سرانجام داده است
Чандини каманд аз раги хомии кабоби мо
چندین کمند از رگ خامی کباب ما
Дорад зи хобҳои парешони мо хабар
دارد ز خوابهای پریشان ما خبر
Аз саркашӣ агар чаҳ наёяд ба хоби мо
از سرکشی اگر چه نیاید به خواب ما
Соиби ҳазор ҳайф ки чун дар шоҳвор
صائب هزار حیف که چون در شاهوار
Лаб тар накард сӯхтаи ҷонии зи оби мо
لب تر نکرد سوخته جانی ز آب ما