Бегонагӣ шудааст зи олами муроди мо

بیگانگی شده است ز عالم مراد ما

Ёдаш ба хайр , ҳар ки науфтад ба ёди мо !

یادش به خیر، هر که نیفتد به یاد ما!

Чун субҳ , ҷайбу домани олами пар аз гул аст

چون صبح، جیب و دامن عالم پر از گل است

Аз боғи длгшои ҷабини кушоди мо

از باغ دلگشای جبین گشاد ما

Кайфияташи зи бода лаълӣаст бештар

کیفیتش ز باده لعلی است بیشتر

Хӯнӣ ки мехуранд ҳарифон ба ёди мо

خونی که می خورند حریفان به یاد ما

Бо ноМуродӣ аз ҳамаи кас захм ме хӯрем

با نامرادی از همه کس زخم می خوریم

эй вой агар сипеҳр равад бар муроди мо

ای وای اگر سپهر رود بر مراد ما

Афсурдатар зи оташи тӯфон расида аст

افسرده تر ز آتش طوفان رسیده است

Бозори рӯзгори зи ҷинси касоди мо

بازار روزگار ز جنس کساد ما

Моро касе ки сар ба биёбон ишқ дод

ما را کسی که سر به بیابان عشق داد

Омода кард аз дили сдпораҳи зоди мо

آماده کرد از دل صدپاره زاد ما

Рамзем ҳамчуи хати биногваши сар ба сар

رمزیم همچو خط بناگوش سر به سر

Ҳар Тифл наврасида надорад саводи мо

هر طفل نورسیده ندارد سواد ما

Соиб агар чаҳ бода мо нест ғайри хӯн

صائب اگر چه باده ما نیست غیر خون

Аз на сипеҳр мегузарад нӯши боди мо

از نه سپهر می گذرد نوش باد ما