Ёқӯт каҳрабо шавад аз оҳи сарди мо

یاقوت کهربا شود از آه سرد ما

Айюбро кунад камарӣ , бори дарди мо

ایوب را کند کمری، بار درد ما

Чун пеши тоқи ҳиммати худро кунем нақш

چون پیش طاق همت خود را کنیم نقش

Гардун намешавад садафи лоҷуварди мо

گردون نمی شود صدف لاجورد ما

Барги хазони замини адаб бӯса ме диҳад

برگ خزان زمین ادب بوسه می دهد

Пеши дили рамидау рухсори зарди мо

پیش دل رمیده و رخسار زرد ما

Афтодагӣ дар обу гул мо сиришта анд

افتادگی در آب و گل ما سرشته اند

Бошад чу нақши пои замини гири гирди мо

باشد چو نقش پای زمین گیر گرد ما

Дар рзмгаҳи бараҳна чу шамшер ме рӯем

در رزمگه برهنه چو شمشیر می رویم

Дар даст душманаст силаҳи набарди мо

در دست دشمن است سلاح نبرد ما

Соиб ба ҳайратам , ки гирифтааст чун қарор

صائب به حیرتم، که گرفته است چون قرار

Дар кӯчаи банди зулф , дили ҳарзаи гирди мо ?

در کوچه بند زلف، دل هرزه گرد ما؟