Чун неи з нола нест тиҳии бндбнди мо

چون نی ز ناله نیست تهی بندبند ما

Оҳ ар нафас зиёда кашад дардманди мо

آه ار نفس زیاده کشد دردمند ما

Чун субҳдам ба хӯни шафақи ғӯта ҳо задем

چون صبحدم به خون شفق غوطه ها زدیم

Ҳар чанд буд як ду нафаси нӯшханди мо

هر چند بود یک دو نفس نوشخند ما

Дар бутае ки санг дар ӯ об ме шавад

در بوته ای که سنگ در او آب می شود

Як умр монад ва об нигарадед қанди мо

یک عمر ماند و آب نگردید قند ما

Бар шишаи шикаста зафар нест санг ро

بر شیشه شکسته ظفر نیست سنگ را

эй санг дил махӯр ба дили дардманди мо

ای سنگ دل مخور به دل دردمند ما

Сад чашми бади зи нолаи мо давр ме шавад

صد چشم بد ز ناله ما دور می شود

эй шуъла срсрӣ магзар аз сапанди мо

ای شعله سرسری مگذر از سپند ما

Гоҳе ки дасти хеш ба зулф ошно кунӣ

گاهی که دست خویش به زلف آشنا کنی

Ғофил машав зи ҳоли дили дардманди мо

غافل مشو ز حال دل دردمند ما

Кӣ меравад ба хӯни ғизолони бигноаҳ ?

کی می رود به خون غزالان بیگناه؟

Ҷое ки чин ба хеш нагирад каманди мо

جایی که چین به خویش نگیرد کمند ما

Пучаст дар раҳои мо дасту по задан

پوچ است در رهایی ما دست و پا زدن

Чун банди дасту пой худоӣаст банди мо

چون بند دست و پای خدایی است بند ما

Дар хок шӯра нашав ва намо нест тухм ро

در خاک شوره نشو و نما نیست تخم را

Ғам мекунад ҳазари дили дардманди мо

غم می کند حذر دل دردمند ما

Мӯии сифед , умри сбкрў чаҳ мекунад ?

موی سفید، عمر سبکرو چه می کند؟

Ҳоҷат ба тозӣона надорад саманди мо

حاجت به تازیانه ندارد سمند ما

Соиб бигӯ бигӯ , ки калом матин туаст

صائب بگو بگو، که کلام متین توست

Ороми бахши хотири мушкили писанди мо

آرام بخش خاطر مشکل پسند ما