Дӯд аз ниҳоди халқи براردи газанди мо

دود از نهاد خلق برآرد گزند ما

Уфтад ба кори шуълаи гиреҳ аз сапанди мо

افتد به کار شعله گره از سپند ما

Дил бар нигорхона сӯрат набаста ем

دل بر نگارخانه صورت نبسته ایم

Аз шер моҳтоб шавад об , қанди мо

از شیر ماهتاب شود آب، قند ما

Ҳаргиз чунон нашуд ки дарин дашти пари шикор

هرگز چنان نشد که درین دشت پر شکار

Дасти афканд ба гардани сайдии каманди мо

دست افکند به گردن صیدی کمند ما

Як гом бар муроди дил худ нарафта ем

یک گام بر مراد دل خود نرفته ایم

Дар даст гмрҳӣаст Аннани саманди мо

در دست گمرهی است عنان سمند ما

Бе тоқатони ҳалоки насим баҳона анд

بی طاقتان هلاک نسیم بهانه اند

Аз моҳтоб сӯхта гардад сапанди мо

از ماهتاب سوخته گردد سپند ما