Олам хутан шуд аз қалами мшксўди мо

عالم ختن شد از قلم مشکسود ما

Ҷой тараҳҳумаст ба захми ҳасуди мо

جای ترحم است به زخم حسود ما

Бурҳони одамияти мо , қудсён басанд

برهان آدمیت ما، قدسیان بسند

Гӯи шуълаи зода Эй нанамояд суҷуди мо

گو شعله زاده ای ننماید سجود ما

Хуршед аз кадоми уфуқи срброўрд ?

خورشید از کدام افق سربرآورد؟

Офоқи пар шудааст з гуфту шунӯди мо

آفاق پر شده است ز گفت و شنود ما

Хӯрдем бас ки силии ихвони рӯзгор

خوردیم بس که سیلی اخوان روزگار

Нилӣ шуд оби чоҳи з рӯй кабӯди мо

نیلی شد آب چاه ز روی کبود ما

Соиб ғаниматаст ки дар санглохи даҳр

صائب غنیمت است که در سنگلاخ دهر

Хандид бахти сабз ба рӯй кабӯди мо

خندید بخت سبز به روی کبود ما