Мангар ба чашм кам ба дили доғдори мо

منگر به چشم کم به دل داغدار ما

Фонӯси шамъи тавр буд лолаи зори мо

فانوس شمع طور بود لاله زار ما

Ояд агар чаҳ қатраи мо хирад дар назар

آید اگر چه قطره ما خرد در نظر

Он баҳри бикнор буд дар канори мо

آن بحر بیکنار بود در کنار ما

Ҳар чанд ҳамчуи обила дар зоҳирем хушк

هر چند همچو آبله در ظاهریم خشک

Дар парда диласт гиреҳ , навбаҳори мо

در پرده دل است گره، نوبهار ما

Оби гуҳар ба хушк лабон мекунад сиблат

آب گهر به خشک لبان می کند سبیل

Дарё тараст аз мижаи ашкбори мо

دریا ترست از مژه اشکبار ما

Дар қулзумӣ ки оби гуҳарро қарор нест

در قلزمی که آب گهر را قرار نیست

Сокин шавад чигуна дил бе қарори мо ?

ساکن شود چگونه دل بی قرار ما؟

Шқ мекунад зи шавқ , гиребони санг ро

شق می کند ز شوق، گریبان سنگ را

Дар ҷустуҷӯии сӯхтаи ҷонони шарори мо

در جستجوی سوخته جانان شرار ما

Чандини ҳазор хона зин мешавад тиҳӣ

چندین هزار خانه زین می شود تهی

Чун пой дар рикоб наад шаҳсавори мо

چون پای در رکاب نهد شهسوار ما

Аз эътибор агар дгарон муътабар шаванд

از اعتبار اگر دگران معتبر شوند

Дар тарки эътиёд буд эътибори мо

در ترک اعتیاد بود اعتبار ما

Тамкини мости меҳри лаби хасм ҳарза на?ил

تمکین ماست مهر لب خصم هرزه نال

Сайлобро хамӯш кунад кӯҳсори мо

سیلاب را خموش کند کوهسار ما

Нақсӣ ба мо намерасад аз бутаи гудоз

نقصی به ما نمی رسد از بوته گداز

Доғаст оташ аз зари комили айёри мо

داغ است آتش از زر کامل عیار ما

Чун сояи ҳумо ки фитодан урӯҷ ӯст

چون سایه هما که فتادن عروج اوست

зи афтодагӣ зиёда шавад эътибори мо

ز افتادگی زیاده شود اعتبار ما

Чун лолаем агар чаҳ ҷгргўшаҳи баҳор

چون لاله ایم اگر چه جگرگوشه بهار

Бошад ба нони сӯхтаи худ мадори мо

باشد به نان سوخته خود مدار ما

Моро таваққуъи салаи соиби з халқ нест

ما را توقع صله صائب ز خلق نیست

Каз завқи кори хеш буд музди кори мо

کز ذوق کار خویش بود مزد کار ما