Даврии зи халқ , боғ ва баҳораст пеши мо

دوری ز خلق، باغ و بهارست پیش ما

Домони дашт , доман ёраст пеши мо

دامان دشت، دامن یارست پیش ما

Ҳар синае ки нест дили зиндае дар ӯ

هر سینه ای که نیست دل زنده ای در او

Бе қадартар з лавҳ мазораст пеши мо

بی قدرتر ز لوح مزارست پیش ما

Ранги хазоне ки дилӣ оварад ба дард

رنگ خزانیی که دلی آورد به درد

Хуштар з рӯй гарм баҳораст пеши мо

خوشتر ز روی گرم بهارست پیش ما

Мо май зи косаи сари Мансур хӯрда ем

ما می ز کاسه سر منصور خورده ایم

Теғи бараҳна , об хумораст пеши мо

تیغ برهنه، آب خمارست پیش ما

То дидаем чеҳраи хандони ёр ро

تا دیده ایم چهره خندان یار را

Субҳи кушодаи рӯ шаб тораст пеши мо

صبح گشاده رو شب تارست پیش ما

Дар ҳеҷ заррае ба ҳақорат надида ем

در هیچ ذره ای به حقارت ندیده ایم

Ҳар наақсо тамом айёраст пеши мо

هر ناقصی تمام عیارست پیش ما

Ҳар чанд мустадом буд давлати ҷаҳон

هر چند مستدام بود دولت جهان

Кам умртар з барқ шарораст пеши мо

کم عمرتر ز برق شرارست پیش ما

Доғӣ ки мекунад дили ёқӯтро кабоб

داغی که می کند دل یاقوت را کباب

Аз шоҳидон лола изораст пеши мо

از شاهدان لاله عذارست پیش ما

Сад пила аз фитодагии он сӯ фитода ем

صد پله از فتادگی آن سو فتاده ایم

Мӯри заъиф , пушта савораст пеши мо

مور ضعیف، پشته سوارست پیش ما

Овардаем лангари таслимро ба каф

آورده ایم لنگر تسلیم را به کف

Ҳар мавҷи азин муҳӣт канораст пеши мо

هر موج ازین محیط کنارست پیش ما

Авҷи саодатӣ ки ба он фахр ме кунанд

اوج سعادتی که به آن فخر می کنند

Халқи хасис , чӯба дораст пеши мо

خلق خسیس، چوبه دارست پیش ما

Рӯй кушодае ки надорад гирифтагӣ

روی گشاده ای که ندارد گرفتگی

Соиби гул ҳамеша баҳораст пеши мо

صائب گل همیشه بهارست پیش ما