Ошуфтагии зи ақли пазиради димоғи мо

آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ ما

Фонӯс гирдбод шавад бар чароғи мо

فانوس گردباد شود بر چراغ ما

Чун хӯни мурда дар гули сурхаш нишот нест

چون خون مرده در گل سرخش نشاط نیست

Гуё ки рехти мотамеи ранги боғи мо

گویا که ریخت ماتمیی رنگ باغ ما

Моиему доғӣ аз ҷигари гули фигортар

ماییم و داغی از جگر گل فگارتر

Нохун мабодаш он ки биковад ба доғи мо

ناخن مبادش آن که بکاود به داغ ما

эй бахти мо ба зулмати шабҳои ғам хушем

ای بخت ما به ظلمت شبهای غم خوشیم

Равғани макаши зи рег барои чароғи мо

روغن مکش ز ریگ برای چراغ ما

Анҷоми худ дар оинаи шиша дида аст

انجام خود در آینه شیشه دیده است

Пайванди ток май баради ангури боғи мо

پیوند تاک می برد انگور باغ ما

Бо он ки аз шикастаи дилӣ пар наме занад

با آن که از شکسته دلی پر نمی زند

Бар гирди сарви шишаи тзрўсти зоғи мо

بر گرد سرو شیشه تذروست زاغ ما

Соиби зи ҷӯйбори ҳаёи об хӯрда ем

صائب ز جویبار حیا آب خورده ایم

Хуршеди чашми бастаи даройад ба боғи мо

خورشید چشم بسته درآید به باغ ما