Дар сайр ва давр мегузарад моҳу соли мо

در سیر و دور می گذرد ماه و سال ما

Чун гирдбод реша надорад ниҳоли мо

چون گردباد ریشه ندارد نهال ما

Зотӣаст равшанои мо ҳамчуи офтоб

ذاتی است روشنایی ما همچو آفتاب

Нақсӣ намерасад ба камол аз заволи мо

نقصی نمی رسد به کمال از زوال ما

Дар ҳифзи обрӯ з ҳубобем ташна тар

در حفظ آبرو ز حبابیم تشنه تر

Аз оби Хизр хушк барояд суфоли мо

از آب خضر خشک برآید سفال ما

Хӯн мекунад зи дидаи равони неши интиқом

خون می کند ز دیده روان نیش انتقام

Хорӣ агар ба саҳв шавад поймоли мо

خاری اگر به سهو شود پایمال ما

Гавҳар фишонд гирди ятемии з рӯй хеш

گوهر فشاند گرد یتیمی ز روی خویش

Аз дил бурун нарафт ғубори малоли мо

از دل برون نرفت غبار ملال ما

Пушти фитодагӣ буд эмини зи хокмол

پشت فتادگی بود ایمن ز خاکمال

Душман чигуна сарфаи барад аз ҷидоли мо ?

دشمن چگونه صرفه برد از جدال ما؟

Сад перҳан , буд ба аз омоси лоғарӣ ,

صد پیرهن ، بوَد بِه از آماس لاغری،

Аз офтоб нур нагирад ҳилоли мо

از آفتاب نور نگیرد هلال ما

Умрӣаст то зи хеши бурун рафтаем мо

عمری است تا ز خویش برون رفته ایم ما

Чун мешавад ғариб набошад хаёли мо ?

چون می شود غریب نباشد خیال ما؟

Аз бими чашми чеҳра ба хуноб шаста ем

از بیم چشم چهره به خوناب شسته ایم

Чун гули з беғамӣ набӯд ранги оли мо

چون گل ز بی غمی نبود رنگ آل ما

Дорем чашми он ки براردи зи тишнагӣ

داریم چشم آن که برآرد ز تشنگی

Саҳрои ҳашарро арақи инфеъоли мо

صحرای حشر را عرق انفعال ما

Афғон ки чун ҳинои шафақ , субҳи талъатӣ

افغان که چون حنای شفق، صبح طلعتی

Рангин накард дасти зи хӯни ҳалоли мо

رنگین نکرد دست ز خون حلال ما

Сари ҷӯши умрро гузаронадем дар гуноҳ

سر جوش عمر را گذراندیم در گناه

Шуд сарфи шӯраи зори саросари зулоли мо

شد صرف شوره زار سراسر زلال ما

Аз қурби мардумони зи ҳақ афтодаем давр

از قرب مردمان ز حق افتاده ایم دور

Дар инқитоъи халқ буд иттисоли мо

در انقطاع خلق بود اتصال ما

Баргаштанӣаст гарчи зи кӯҳи гарон , садо

برگشتنی است گرچه ز کوه گران، صدا

Тамкин ӯ надоди ҷавоби саволи мо

تمکین او نداد جواب سؤال ما

Аз гӯшмол , дасти муаллим кабӯд шуд

از گوشمال، دست معلم کبود شد

Шухии з сар наҳашт дили хурдсоли мо

شوخی ز سر نهشت دل خردسال ما

Пеши рухи кушодаи дилдор , ме шавад

پیش رخ گشاده دلدار، می شود

Печидатар зи зулфи забони саволи мо

پیچیده تر ز زلف زبان سؤال ما

Соиби фиғон ки гашти дарин бўстонсро

صائب فغان که گشت درین بوستانسرا

Тоўси вори болу пари моу боли мо

طاوس وار بال و پر ما و بال ما

Хониш
ғзл шморҳ 771 — ъндлӣб ⬇