Дил аз худо ба сунъи худо бастаем мо

دل از خدا به صنع خدا بسته ایم ما

Дар каъбаи дил ба қиблаи намо бастаем мо

در کعبه دل به قبله نما بسته ایم ما

Моро ба каъбаи ҷозибаи шавқ май барад

ما را به کعبه جاذبه شوق می برد

Дил бесабаб ба роҳнамо бастаем мо

دل بی سبب به راهنما بسته ایم ما

Вомондагони қофилаи роҳ каъба ем

واماندگان قافله راه کعبه ایم

Аз коинот , дил ба худо бастаем мо

از کاینات، دل به خدا بسته ایم ما

Муҳтоҷро зи сояи давлат гзир нест

محتاج را ز سایه دولت گزیر نیست

Худро чу устихон ба ҳумо бастаем мо

خود را چو استخوان به هما بسته ایم ما

Хоҳеми ғӯта дар дили хок сиёҳ зад

خواهیم غوطه در دل خاک سیاه زد

Ин кӯҳи оҳанӣн ки ба по бастаем мо

این کوه آهنین که به پا بسته ایم ما

Машғӯл гаштаем ба дунёии ҳеҷу пуч

مشغول گشته ایم به دنیای هیچ و پوچ

Бар коҳи дил чу коҳрбо бастаем мо

بر کاه دل چو کاهربا بسته ایم ما

Дар роҳи шар , з барқ надорем пой кам

در راه شر، ز برق نداریم پای کم

Дар роҳи хайр , пои ҳино бастаем мо

در راه خیر، پای حنا بسته ایم ما

Ошиқ ба содаи лавҳӣ мо нест дар ҷаҳон

عاشق به ساده لوحی ما نیست در جهان

Каз ваъдаи ту дил ба вафо бастаем мо

کز وعده تو دل به وفا بسته ایم ما

Дар гулшани биҳишти барин во наме кунем

در گلشن بهشت برین وا نمی کنیم

Чашмӣ каз интизори лақо бастаем мо

چشمی کز انتظار لقا بسته ایم ما

Шояд расад ба даргаи он подшоҳи ҳасан

شاید رسد به درگه آن پادشاه حسن

Мактуби худ ба боли ҳумо бастаем мо

مکتوب خود به بال هما بسته ایم ما

Умедро чу нест ба ҷузи коҳилии самар

امید را چو نیست به جز کاهلی ثمر

Бар худ зи хавф , роҳи раҷо бастаем мо

بر خود ز خوف، راه رجا بسته ایم ما

Соиб ба рӯй дасти сари хеш дида ем

صائب به روی دست سر خویش دیده ایم

То чун ҳубоби дил ба ҳаво бастаем мо

تا چون حباب دل به هوا بسته ایم ما