Дил аз қазо ба даст ризо додаем мо

دل از قضا به دست رضا داده‌ایم ما

Умрӣаст то ризо ба қазо додаем мо

عمریست تا رضا به قضا داده‌ایم ما

Ҳар чанд аз балои худо май рманди халқ

هر چند از بلای خدا می‌رمند خلق

Дилро ба он балоӣ худо додаем мо

دل را به آن بلای خدا داده‌ایم ما

Рӯй ту равшан аз нафаси гарми мо шудаи сет

روی تو روشن از نفس گرم ما شده‌ست

Ойӣнаро ба оҳ ҷило додаем мо

آیینه را به آه جلا داده‌ایم ما

Аз хол ӯ паноҳ ба зулфаш гирифта ем

از خال او پناه به زلفش گرفته‌ایم

Тан дар балои зи бим бало додаем мо

تن در بلا ز بیم بلا داده‌ایم ما

Чун устихон мо нашавад об аз инфеъол ?

چون استخوان ما نشود آب از انفعال؟

Ризқи саги туро ба ҳумо додаем мо

رزق سگ تو را به هما داده‌ایم ما

Ҳасани муҷозро ба ҳақиқат гузида ем

حسن مجاز را به حقیقت گزیده‌ایم

Дар каъбаи дил ба қибла намо додаем мо

در کعبه دل به قبله نما داده‌ایم ما

Чун хор , рахт бар сари девор барда ем

چون خار، رخت بر سر دیوار برده‌ایم

Тарк баҳор нашав ва намо додаем мо

ترک بهار نشو و نما داده‌ایم ما

Ҳастӣ зи мо мҷўӣ ки дар аввалин нафас

هستی ز ما مجوی که در اولین نفس

Ин гирдро ба бод фано додаем мо

این گرد را به باد فنا داده‌ایم ما

Чандини ҳазор ташнаи ҷигарро аз ин сароб

چندین هزار تشنه جگر را از این سراب

Чун мавҷ , сар ба об бақо додаем мо

چون موج، سر به آب بقا داده‌ایم ما

Натавон хариди умр ба зар варна ҳамчуи гул

نتوان خرید عمر به زر ورنه همچو گل

Зар бо сипар ба бод сабо додаем мо

زر با سپر به باد صبا داده‌ایم ما

Аз икдгр чигуна наризем чун ҳубоб ?

از یکدگر چگونه نریزیم چون حباب؟

Дарбастаи хонаро ба ҳаво додаем мо

دربسته خانه را به هوا داده‌ایم ما

Соиби зи рӯзномаи иқболи хештан

صائب ز روزنامهٔ اقبال خویشتن

Фардӣ ба дасти бол ҳумо додаем мо

فردی به دست بال هما داده‌ایم ما