Хиҷлати зи ишқи пок гуҳар мебарем мо

خجلت ز عشق پاک گهر می بریم ما

Аз офтоби доман тар мебарем мо

از آفتاب دامن تر می بریم ما

Як Тифл шӯх нест дарин кишвари хароб

یک طفل شوخ نیست درین کشور خراب

Девонагӣ ба ҷой дигар мебарем мо

دیوانگی به جای دگر می بریم ما

То кӣ хумори санги маломат тавон кашид ?

تا کی خمار سنگ ملامت توان کشید؟

Зини шаҳри рахти хеш бадар мебарем мо

زین شهر رخت خویش بدر می بریم ما

Файзӣ ки Хизр ёфт зи сарчашмаи ҳаёт

فیضی که خضر یافت ز سرچشمه حیات

Дилҳои шаби зи дида тар мебарем мо

دلهای شب ز دیده تر می بریم ما

Ҳайрат мабод пардаи бенаӣ касе !

حیرت مباد پرده بینایی کسی!

Дар васл , интизор хабар мебарем мо

در وصل، انتظار خبر می بریم ما

Бо машрабии зи малики сулаймони васеъ тар

با مشربی ز ملک سلیمان وسیع تر

Дар чашми танги мӯр басар мебарем мо

در چشم تنگ مور بسر می بریم ما

Осӯдагии муқаддамаи хоб ғифлат аст

آسودگی مقدمه خواب غفلت است

Киштӣ ба мавҷи хез хатар мебарем мо

کشتی به موج خیز خطر می بریم ما

Ҳар кас ба мо кунад ситамӣ , ҳамчуи оҷизон

هر کس به ما کند ستمی، همچو عاجزان

Девони худ ба оҳ саҳар мебарем мо

دیوان خود به آه سحر می بریم ما

Соиби зи баси тараддуди хотир , ки нест бод !

صائب ز بس تردد خاطر، که نیست باد!

Дар хонаему ранҷ сафар мебарем мо

در خانه ایم و رنج سفر می بریم ما