Дилро зи қайди ҷисм раҳо мекунем мо

دل را ز قید جسم رها می کنیم ما

Ин донаро зи коҳ ҷудо мекунем мо

این دانه را ز کاه جدا می کنیم ما

Умри дубора дар гиреҳ рӯзгор нест

عمر دوباره در گره روزگار نیست

Ҷонро ба зулфи ёр фидо мекунем мо

جان را به زلف یار فدا می کنیم ما

Дар зарфи баҳри раҳмати ҳақи обу хӯн яке аст

در ظرف بحر رحمت حق آب و خون یکی است

Андешаи савоб ва хато мекунем мо

اندیشه صواب و خطا می کنیم ما

Оҳи ин чунин агар шаканд остини саъй

آه این چنین اگر شکند آستین سعی

Пероҳани сипеҳр , қабо мекунем мо

پیراهن سپهر، قبا می کنیم ما

Уфтад ғизоли давлат агар дар каманди мо

افتد غزال دولت اگر در کمند ما

Аз ҳиммати баланд раҳо мекунем мо

از همت بلند رها می کنیم ما

Май май кашему ханда мастона ме занем

می می کشیم و خنده مستانه می زنیم

Бо ин ду рӯзаи умр чҳо мекунем мо

با این دو روزه عمر چها می کنیم ما

Меҳмони марг бар дар дил ҳалқа ме занад

مهمان مرگ بر در دل حلقه می زند

То фикри ошён ва саро мекунем мо

تا فکر آشیان و سرا می کنیم ما

Дар қулзумӣ ки нест сари Нӯҳ дар ҳисоб

در قلزمی که نیست سر نوح در حساب

Ҳамчун ҳубоб , касб ҳаво мекунем мо

همچون حباب، کسب هوا می کنیم ما

Бо шӯх дидагон натавон ҳам нўолаҳ шуд

با شوخ دیدگان نتوان هم نواله شد

Зин хон насиби хеш ҷудо мекунем мо

زین خوان نصیب خویش جدا می کنیم ما

Нагушӯд соиб аз мадади халқи ҳеҷ кор

نگشود صائب از مدد خلق هیچ کار

Аз халқ рӯй дил ба худо мекунем мо

از خلق روی دل به خدا می کنیم ما

Хониш
ғзл шморҳ 780 — ъндлӣб ⬇