Бар ҷигар то хӯрдаам неши хумори нӯш ро

بر جگر تا خورده‌ام نیشِ خمارِ نوش را

намекунам бо дарди савдои бодаи срҷўш ро

می‌کنم با درد سودا بادهٔ سرجوش را

Меҳр бар лаби зан ки дар хӯни ғӯта ( вар ҳаргиз насохт )

مُهر بر لب زن که در خون غوطه (ور هرگز نساخت)

Захми дандони пушаймонии лаби хомӯш ро

زخمِ دندانِ پشیمانی لبِ خاموش را

Чун садаф ҳар кас ба ғӯри баҳр хомӯшӣ расед

چون صدف هر کس به غورِ بحرِ خاموشی رسید

Косаи дарюза симоб созад гӯш ро

کاسهٔ دریوزهٔ سیماب سازد گوش را

Бозии ҳамворӣ зоҳир махӯр аз душманон

بازیِ همواریِ ظاهر مخور از دشمنان

Нони сӯзани дори пеши афкани саги хомӯш ро

نانِ سوزن‌دار پیش‌افکن سگِ خاموش را

эй радо аз дӯш ман бурдор дасти илтифот

ای ردا از دوشِ من بردار دستِ التفات

Кардаам вақф сабуӣ мепрессатон дӯш ро

کرده‌ام وقفِ سبوی می‌پرستان دوش را

Калаки шкрбори соиб бар сари шӯр омада аст

کِلکِ شکربار صائب بر سرِ شور آمده است

Танги шукри соз яксар пардаҳои гӯш ро

تنگ شکر ساز یکسر پرده‌های گوش را

Хониш
ғзл шморҳ 78 — ъндлӣб ⬇