Аз гиряи хоки дом чаман мекунем мо

از گریه خاک دام چمن می کنیم ما

Дар ғурбатему сайр ватан мекунем мо

در غربتیم و سیر وطن می کنیم ما

Ҳар санги порае ки фитад чашми мо бар ӯ

هر سنگ پاره ای که فتد چشم ما بر او

Аз як назари ақиқ Яман мекунем мо

از یک نظر عقیق یمن می کنیم ما

Теғи фано чу оби ҳаёт истода аст

تیغ فنا چو آب حیات ایستاده است

Дар хшксоли ҷисм ватан мекунем мо

در خشکسال جسم وطن می کنیم ما

Гар тўтё шавад қалами устихони мо

گر توتیا شود قلم استخوان ما

Машқи ҷунун ба зер кафан мекунем мо

مشق جنون به زیر کفن می کنیم ما

Бе ҷабҳаи кушода , сухан рӯ наме диҳад

بی جبهه گشاده، سخن رو نمی دهد

Ойӣнае чу ҳаст сухан мекунем мо

آیینه ای چو هست سخن می کنیم ما

Дар байзаи ҳарфи тӯтии мо нақли бзмҳост

در بیضه حرف طوطی ما نقل بزمهاست

Дар маҳд , чун Масеҳ сухан мекунем мо

در مهد، چون مسیح سخن می کنیم ما

Як нофааст холи зи мишкӣни ғизол ӯ

یک نافه است خال ز مشکین غزال او

Дар коми шер , сайр хутан мекунем мо

در کام شیر، سیر ختن می کنیم ما

Мушкили гшости ғунчаи дилҳои ошиқон

مشکل گشاست غنچه دلهای عاشقان

Хӯн дар дили насим чаман мекунем мо

خون در دل نسیم چمن می کنیم ما

Фармонравои мисра барҷаста ме шавад

فرمانروای مصرع برجسته می شود

Соиб ба ҳар ки машқ сухан мекунем мо

صائب به هر که مشق سخن می کنیم ما