То чанд Нақшбанд таманно шавем мо

تا چند نقشبند تمنا شویم ما

Ойӣнаи дори ҷилва анқо шавем мо

آیینه دار جلوه عنقا شویم ما

Чун муваҷҷаҳи сароби дарин дашти пари фиреб

چون موجه سراب درین دشت پر فریب

Бо ҷон бе нафаси пай дунё шавем мо

با جان بی نفس پی دنیا شویم ما

Шӯр ҷунун куҷост ки монанди гирдбод

شور جنون کجاست که مانند گردباد

Ҷоруби хорзор таманно шавем мо

جاروب خارزار تمنا شویم ما

Ёрб насиб кун пару болӣ ки чун Масеҳ

یارب نصیب کن پر و بالی که چون مسیح

Зини хокдон ба олам боло шавем мо

زین خاکدان به عالم بالا شویم ما

Бо дидае ки гавҳари ибрат шинос шуд

با دیده ای که گوهر عبرت شناس شد

Ҳайфаст ҳайфи харҷ тамошо шавем мо

حیف است حیف خرج تماشا شویم ما

Ғифлати амони надод ки худро кунем соф

غفلت امان نداد که خود را کنیم صاف

Зон пештар ки восил дарё шавем мо

زان پیشتر که واصل دریا شویم ما

Нагушӯд ломакони зи дили танги мо гиреҳ

نگشود لامکان ز دل تنگ ما گره

Дар тангнои чархи чисон во шавем мо ?

در تنگنای چرخ چسان وا شویم ما؟

Дилҳои тираи серумаи гуфтори мо буд

دلهای تیره سرمه گفتار ما بود

Чун тӯтӣони зи оина гуё шавем мо

چون طوطیان ز آینه گویا شویم ما

Субҳи умед аз дили мо занг май барад

صبح امید از دل ما زنگ می برد

Гар млтҷӣ ба доман шабҳо шавем мо

گر ملتجی به دامن شبها شویم ما

То дар миён ҷамъем ошуфта хотирем

تا در میان جمعیم آشفته خاطریم

Ҷамъи он замон шавем ки танҳо шавем мо

جمع آن زمان شویم که تنها شویم ما

Дар чашми ин сиёҳи дилон субҳ козибем

در چشم این سیاه دلان صبح کاذبیم

Дар равшанӣ агар яд Байзо шавем мо

در روشنی اگر ید بیضا شویم ما

Ҳар узвӣ аз ту аз дгарии длрботрст

هر عضوی از تو از دگری دلرباترست

Чун қонеъ аз назора ба як ҷо шавем мо ?

چون قانع از نظاره به یک جا شویم ما؟

Дар заҳр агар чаҳ ғӯта задем аз гузиданаш

در زهر اگر چه غوطه زدیم از گزیدنش

Соиб нашуд гузидаи з дунё шавем мо

صائب نشد گزیده ز دنیا شویم ما