Равшан чисон шавад ба ту сӯзи ниҳони мо ?

روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟

Чун шамъ куштааст забон дар даҳони мо

چون شمع کشته است زبان در دهان ما

Дар чашми мо зи гиряи шодии нишони мҷўӣ

در چشم ما ز گریه شادی نشان مجوی

Ин чашма матоъ надорад дукони мо

این چشمه متاع ندارد دکان ما

Мо ин чунин ки бар сари шох баҳона ем

ما این چنین که بر سر شاخ بهانه ایم

Бар ҳам занад насими гулии ошёни мо

بر هم زند نسیم گلی آشیان ما

Не кӯча медиҳад нафаси мо чу бугзарад

نی کوچه می دهد نفس ما چو بگذرد

Ғофил машав зи нолаи оташи забони мо

غافل مشو ز ناله آتش زبان ما

Равшан шавад фатилаи мағзи ҳумо , агар

روشن شود فتیله مغز هما، اگر

Ғофил кунад нмкчшӣ аз устихони мо

غافل کند نمکچشی از استخوان ما

Гардиши зи бас ки фохтаи пар дар пари ҳманд

گردش ز بس که فاخته پر در پر همند

Хокистарӣаст ҷомаи сарви равони мо

خاکستری است جامه سرو روان ما