Бар рӯ чу барги гул ндўидаҳаст хӯни мо

بر رو چو برگ گل ندویده است خون ما

Чун доғи лолаи ишқ мкидаҳаст хӯни мо

چون داغ لاله عشق مکیده است خون ما

эй теғи лаби мдзд ки аз шавқи бӯсаи ?ут

ای تیغ لب مدزد که از شوق بوسه ات

Чандини ҳиҷоби пӯст даридааст хӯни мо

چندین حجاب پوست دریده است خون ما

Мушкил ки сари зи хок хиҷолат баровард

مشکل که سر ز خاک خجالت برآورد

Ханҷар ба рӯй теғ кашидааст хӯни мо

خنجر به روی تیغ کشیده است خون ما

Аз хорзори нештар андеша кӣ кунад ?

از خارزار نیشتر اندیشه کی کند؟

Дар шоҳроҳи теғ давидааст хӯни мо

در شاهراه تیغ دویده است خون ما

Чун шамъи субҳгоҳӣ ва чун лолаи саҳар

چون شمع صبحگاهی و چون لاله سحر

Ҳаргиз ба қӣматӣ нарасидааст хӯни мо

هرگز به قیمتی نرسیده است خون ما

Чун рӯз дар қаламрав мижгон баровард ?

چون روز در قلمرو مژگان برآورد؟

Аз теғ ӯ умед бурӣдааст хӯни мо

از تیغ او امید بریده است خون ما

Соиби ҳазор лолаи сероб сар зада аст

صائب هزار لاله سیراب سر زده است

Бар ҳар гули замин ки чакидааст хӯни мо

بر هر گل زمین که چکیده است خون ما