Омад хазон ва тар нашуд аз май гулӯии мо

آمد خزان و تر نشد از می گلوی ما

Рангии дарин баҳор наомад ба рӯй мо

رنگی درین بهار نیامد به روی ما

Чун муваҷҷаҳи сароб асир кашокашем

چون موجه سراب اسیر کشاکشیم

Ҳар чанд муттасил ба муҳӣтаст ҷӯии мо

هر چند متصل به محیط است جوی ما

Боди муроди киштии мо зӯр бода аст

باد مراد کشتی ما زور باده است

Бар дӯши халқ бор нагардад сабуии мо

بر دوش خلق بار نگردد سبوی ما

Дарё ба саъй , гирди ятемии зи мо набард

دریا به سعی، گرد یتیمی ز ما نبرد

Оби гуҳар чигуна диҳад шустушӯии мо ?

آب گهر چگونه دهد شستشوی ما؟

Дар офтоби ишқ ки шуд муми сангҳо

در آفتاب عشق که شد موم سنگها

Хомаст ҳамчунон самари орзӯии мо

خام است همچنان ثمر آرزوی ما

Мӯии сифеди ҳеҷ кам аз ҷӯй шер нест

موی سفید هیچ کم از جوی شیر نیست

Дар коми орзӯии дили Тифли хуии мо

در کام آرزوی دل طفل خوی ما

Мо чун насими хизмати он зулф карда ем

ما چون نسیم خدمت آن زلف کرده ایم

Гулҳо кунанд пораи гиребони зи буии мо

گلها کنند پاره گریبان ز بوی ما

Аз хеши рафтаро натавон нақш пой ёфт

از خویش رفته را نتوان نقش پای یافت

Раҳмаст бар касе ки кунад ҷустуҷӯии мо

رحم است بر کسی که کند جستجوی ما

Соиб ба об халқ надорем эҳтиёҷ

صائب به آب خلق نداریم احتیاج

Аз ашки худ чу шамъ буд оби ҷӯии мо

از اشک خود چو شمع بود آب جوی ما