эй ҳасани пардаи сӯзи ту барқи ниқоб ҳо

ای حسن پرده‌سوز تو برق نقاب‌ها

Рӯй арақ фишон ту сайли ҳиҷоб ҳо

روی عرق‌فشان تو سیل حجاب‌ها

Аз нуқтаҳои холи ту дар ҳар назора Эй

از نقطه‌های خال تو در هر نظاره‌ای

Беруни навиштаи ҳарфи шиносони китоб ҳо

بیرون نوشته حرف‌شناسان کتاب‌ها

Аз инфеъол рӯй ту гулҳои шӯхи чашм

از انفعال روی تو گل‌های شوخ‌ چشم

Бар перҳани фишондаи мукаррари гулоб ҳо

بر پیرهن فشانده مکرر گلاب‌ها

Дар ришта май кашанди гуҳарҳои обдор

در رشته می‌کشند گهرهای آبدار

Дар мавҷи хези ҳасани ту доми сароб ҳо

در موج خیز حسن تو دام سراب‌ها

Афкандаанд дар ҷигари санги рахна ҳо

افکنده‌اند در جگر سنگ رخنه‌ها

Аз мавҷи тозӣонаи ҳукми ту об ҳо

از موج تازیانه حکم تو آب‌ها

Дар маҷлиси шароби ту аз шавқ ме зананд

در مجلس شراب تو از شوق می‌زنند

Парвонаи вори сина бар оташи кабоб ҳо

پروانه‌وار سینه بر آتش کباب‌ها

Шодами зи печу тоби муҳаббат ки ме расад

شادم ز پیچ و تاب محبت که می‌رسد

Охир ба зулф , силсилаи печу тоб ҳо

آخر به زلف، سلسله پیچ و تاب‌ها

Аз оҳи мо дар анҷумани ҳасан май пурд

از آه ما در انجمن حسن می‌پرد

Чун номаҳои рӯзи қиёмати ниқоб ҳо

چون نامه‌های روز قیامت نقاب‌ها

Бедори шӯ ки дар шаби ялдои нестӣ

بیدار شو که در شب یلدای نیستی 

Дрбрдаҳаст чашми туро турфаи хоб ҳо

دربرده است چشم تو را طرفه خواب‌ها

Бедорӣ ҳаёт шавад мунтаҳӣ ба марг

بیداری حیات شود منتهی به مرگ

Оромишаст оқибати изтироб ҳо

آرامش است عاقبت اضطراب‌ها

Таслими шӯ , вагарна барои сбксрон

تسلیم شو، وگرنه برای سبکسران

Тобидаанд аз раги гардани таноб ҳо

تابیده‌اند از رگ گردن طناب‌ها

Соиб ба ин хушам ки маро озмуда анд

صائب به این خوشم که مرا آزموده‌اند

Ширини лабон ба бодаи талхи итоб ҳо

شیرین‌لبان به باده تلخ عتاب‌ها

Хониш
ғзл шморҳ 794 — ъндлӣб ⬇