Нӯши ин ғмхонаҳ дар дунбол дорад неш ро

نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش را

Шиквае аз талхкомӣ нест дурандеш ро

شکوه‌ای از تلخکامی نیست دوراندیش را

Сӯзи дил аз даст мегирад Аннани ихтиёр

سوزِ دل از دست می‌گیرد عنانِ اختیار

Шамъи натавонад гиреҳ зад ашку оҳи хеш ро

شمع نتواند گره زد اشک و آهِ خویش را

Хол мишкӣнаст азон себи зқни зоҳир шуда ?

خالِ مشکین است ازان سیبِ ذَقَن ظاهر شده؟

ё шаб қадреаст гирд оварда нури хеш ро

یا شبِ قدری است گِرد آورده نورِ خویش را

Ҳосилии ғайр аз ҷигар хӯрдан надорад ростӣ

حاصلی غیر از جگر‌ خوردن ندارد راستی

Нон ба хӯн тар мешавад субҳи садоқати кеш ро

نان به خون تر می‌شود صبحِ صداقت‌کیش را

Пеши пои фикри рангини ҳеҷ роҳӣ давр нест

پیشِ پای فکرِ رنگین هیچ راهی دور نیست

Чун ҳинои як шаб ба ҳндстони расонади хеш ро

چون حنا یک شب به هندستان رساند خویش را

намеравад аз кӯтаҳи андешӣ ба истиқболи марг

می‌رود از کوته‌اندیشی به استقبالِ مرگ

Безарурат медуанд ҳар ки асби хеш ро

بی ضرورت می‌دواند هر که اسبِ خویش را

Гар чаҳ май созанди худро дигарон дар хонаи ҷамъ

گر‌چه می‌سازند خود را دیگران در خانه جمع

Гум кунад дар хонаи ойӣнаи худбини хеш ро

گم کند در خانهٔ آیینه خودبین خویش را

Поси ҳамроҳони коҳили санги роҳи ман шуда аст

پاسِ همراهانِ کاهل سنگِ راهِ من شده است

Вар на соиби ман ба манзил май расонадами хеш ро

ور‌نه صائب من به منزل می‌رساندم خویش را