Дар зулфи мадаи роҳ дигар боди сабо ро

در زلف مده راه دگر باد صبا را

Зин беш млрзони дили осӯдаи мо ро

زین بیش ملرزان دل آسوده ما را

Аз оина ва об шавад ҳасани ду чандон

از آینه و آب شود حسن دو چندان

Дар чеҳра хубон бингар сунъи худо ро

در چهره خوبان بنگر صنع خدا را

Дар зулф ту гардид дили хӯн шудаам машк

در زلف تو گردید دل خون شده ام مشک

Созад сафари ҳинд , сияҳи ранги ҳино ро

سازد سفر هند، سیه رنگ حنا را

Бо нор чаҳ ҳоҷат буд онҷо ки буд нур ?

با نار چه حاجت بود آنجا که بود نور؟

Аз шамъ макун тираи мазори шуҳадо ро

از شمع مکن تیره مزار شهدا را

Гуфтори зи кирдор ба миъроҷ барояд

گفتار ز کردار به معراج برآید

Аз даст кушодааст пару бол , дуо ро

از دست گشاده است پر و بال، دعا را

Дар дидаи мо хок нишинон қаноат

در دیده ما خاک نشینان قناعت

Қадари пар коҳӣ набӯд боли ҳумо ро

قدر پر کاهی نبود بال هما را

Бемағз , сабктар шавад аз санги маломат

بی مغز، سبکتر شود از سنگ ملامت

Аз кӯҳ , блнгр натавон кард садо ро

از کوه، بلنگر نتوان کرد صدا را

Ҳар сӯи Марв эй дида ки чун аз ҳаракат монад

هر سو مرو ای دیده که چون از حرکت ماند

Рӯ дар ҳарами каъба буд қиблаи намо ро

رو در حرم کعبه بود قبله نما را

Соиб ба ҷуз аз ҷабҳаи вокрдаҳи таслим

صائب به جز از جبهه واکرده تسلیم

Монеъ нашавад ҳеҷ сипари тири қазо ро

مانع نشود هیچ سپر تیر قضا را