Аз захм забон нест гзири аҳли рақам ро

از زخم زبان نیست گزیر اهل رقم را

Бечок ки дидааст гиребони қаламро ?

بی چاک که دیده است گریبان قلم را؟

Нохуни зи сбкдстии мо барг хазон аст

ناخن ز سبکدستی ما برگ خزان است

Чун сикка ба занҷир надорем дирам ро

چون سکه به زنجیر نداریم درم را

Ушшоқи ту бар нақди равон кӣса надузанд

عشاق تو بر نقد روان کیسه ندوزند

Зари лакка писӣаст кафи аҳли карам ро

زر لکه پیسی است کف اهل کرم را

Бенур нагардад дил аз олӯдагии ҷисм

بی نور نگردد دل از آلودگی جسم

Аз тирагии ҷома чаҳ парвост ҳарамро ?

از تیرگی جامه چه پرواست حرم را؟

Ноамнӣ саҳроӣ вуҷӯдаст ки ҳаргиз

ناامنی صحرای وجودست که هرگز

Аз худ накунад субҳи ҷудои теғи ду дам ро

از خود نکند صبح جدا تیغ دو دم را

Равшангари тақдир ба як рӯз ҷило дод

روشنگر تقدیر به یک روز جلا داد

Ойӣнаи зонуии ману соғари ҷам ро

آیینه زانوی من و ساغر جم را

Гирди даҳани танги ту гирдам ки намӯда аст

گرد دهن تنگ تو گردم که نموده است

Ширин ба назарҳо сафари талхи адам ро

شیرین به نظرها سفر تلخ عدم را

То чашм ту оварад ба кафи соғари таклиф

تا چشم تو آورد به کف ساغر تکلیف

намекард чироғони сари қандили ҳарам ро

می کرد چراغان سر قندیل حرم را

Доғаст ҳамон чораи доғӣ ки куҳан шуд

داغ است همان چاره داغی که کهن شد

Ҳам нақши қадам маҳв кунад нақши қадам ро

هم نقش قدم محو کند نقش قدم را

Соиб бикаш аз чеҳраи маънии варақи лафз

صائب بکش از چهره معنی ورق لفظ

То кӣ зи бурун сайр кунам боғи Ирамро ?

تا کی ز برون سیر کنم باغ ارم را؟