Аз халқ хабар нест зи худ бехабарон ро
از خلق خبر نیست ز خود بی خبران را
Бо қофила корӣ набӯд фарди равон ро
با قافله کاری نبود فرد روان را
Осӯдагӣу дарди талаби оташ ва об аст
آسودگی و درد طلب آتش و آب است
Манзил набӯд қофилаи реги равон ро
منزل نبود قافله ریگ روان را
Дили сард чу гардид зи дунё , нашавад банд
دل سرد چو گردید ز دنیا، نشود بند
Ҳоҷат ба муҳаррик набӯд барги хазон ро
حاجت به محرک نبود برگ خزان را
эй ҷазбаи тавфиқ , ба ҳиммат мададӣ кун
ای جذبه توفیق، به همت مددی کن
Шояд ки ба манзил барам ин бори гарон ро
شاید که به منزل برم این بار گران را
Аз ишқ шавад чошнии умри ду боло
از عشق شود چاشنی عمر دو بالا
Беҷӯш , қавомӣ набӯд шираи ҷон ро
بی جوش، قوامی نبود شیره جان را
Аз гирд кудурат шавад ойӣнаи дили соф
از گرد کدورت شود آیینه دل صاف
Бораст ба дил , софӣ май дрдкшон ро
بارست به دل، صافی می دردکشان را
Моро сари пархош фалак нест , вагарна
ما را سر پرخاش فلک نیست، وگرنه
Саҳласт расондан ба замини пушти камон ро
سهل است رساندن به زمین پشت کمان را
Дар синаи мо қатра нашуд гавҳари шҳўор
در سینه ما قطره نشد گوهر شهوار
То ҳамчуи садаф меҳр накардем даҳон ро
تا همچو صدف مهر نکردیم دهان را
Аз дахли каҷ андеша надоранд сухани рост
از دخل کج اندیشه ندارند سخن راست
Аз новаки кҷрў хатарӣ нест нишон ро
از ناوک کجرو خطری نیست نشان را
Аз содаи дилӣ ҳар ки диҳад панд ба мағрур
از ساده دلی هر که دهد پند به مغرور
Бедор ба афсона кунад хоби гарон ро
بیدار به افسانه کند خواب گران را
Бо он дили оҳан чаҳ кунад ҷавшани Довӯд
با آن دل آهن چه کند جوشن داود
Каз санги برارد чу шарари хурдаи ҷон ро
کز سنگ برآرد چو شرر خرده جان را
Аз дона асар нест дарин хирман бе мағз
از دانه اثر نیست درین خرمن بی مغز
Аз оҳ чаҳ бар боди даҳуми коҳкшонро ?
از آه چه بر باد دهم کاهکشان را؟
Чун нофа шавад аз нафаст хӯни ҷигари машк
چون نافه شود از نفست خون جگر مشک
Аз ғайбат агар пок кунӣ кому даҳон ро
از غیبت اگر پاک کنی کام و دهان را
Бо сӯхтаи ҷонон чаҳ кунад ҳарфи ҷигарсӯз ?
با سوخته جانان چه کند حرف جگرسوز؟
Аз доғ муҳобо набӯд лолаи ситон ро
از داغ محابا نبود لاله ستان را
Аз рахна шавад синаи алмоси мушаббак
از رخنه شود سینه الماس مشبک
Мижгони каҷ ӯ чаҳ кунад рости синон ро
مژگان کج او چه کند راست سنان را
Ин бодияи ғарбол буд аз чаҳ хаси пӯш
این بادیه غربال بود از چه خس پوش
Соиб ба ду сад дасти нигаҳи дори Аннан ро
صائب به دو صد دست نگه دار عنان را