Гумроҳ кунад ғифлати ман роҳбарон ро

گمراه کند غفلت من راهبران را

Чун хоб , замин гир кунад ҳамсафарон ро

چون خواب، زمین گیر کند همسفران را

Бе баҳраи зи маъшӯқ буд ошиқи маҳҷӯб

بی بهره ز معشوق بود عاشق محجوب

Рӯзии зи дили хеш буд беҷгарон ро

روزی ز دل خویش بود بی جگران را

Дар кӯҳу камар аз раҳи борӣки хтрҳост

در کوه و کمر از ره باریک خطرهاست

Зинҳор ба дунболи Марви хуши камарон ро

زنهار به دنبال مرو خوش کمران را

Чун субҳи мдри пардаи шабро ки мукофот

چون صبح مدر پرده شب را که مکافات

Дар хӯни ҷигар ғӯта диҳад парда дарон ро

در خون جگر غوطه دهد پرده دران را

зи оташи нафасон нарм нагардад дили сахтам

ز آتش نفسان نرم نگردد دل سختم

Ин санг кунад хӯн ба ҷигари шишаи гарон ро

این سنگ کند خون به جگر شیشه گران را

Эксир шуд аз қурби гуҳари гирди ятемӣ

اکسیر شد از قرب گهر گرد یتیمی

Аз дасти мадаи домани равшани гуҳарон ро

از دست مده دامن روشن گهران را

Ҳар нома ки иншо кунам аз дарди ҷудоӣ

هر نامه که انشا کنم از درد جدایی

Миқроз шавад болу пар нома барон ро

مقراض شود بال و پر نامه بران را

Бо дидаи ҳайрон чаҳ кунад хоби парешон ?

با دیده حیران چه کند خواب پریشان؟

Соиб чаҳ ғам аз шӯри ҷаҳон бехабаронро ?

صائب چه غم از شور جهان بی خبران را؟