Таскини надиҳад хӯрдан май сӯзи дарун ро

تسکین ندهد خوردن می سوز درون را

Оташ буд ин об , ҷигари ташнаи хӯн ро

آتش بود این آب، جگر تشنه خون را

Рондан накунад хирагӣ аз табъи магаси давр

راندن نکند خیرگی از طبع مگس دور

Андешаи з хорӣ набӯд марди дун ро

اندیشه ز خواری نبود مرد دون را

Аз пешравони дил нигаронӣ натавон барад

از پیشروان دل نگرانی نتوان برد

Пайваста буд чашми зи паии роҳнмўн ро

پیوسته بود چشم ز پی راهنمون را

Нагузошт зи сар , саркашии он зулфи зи оҳам

نگذاشت ز سر، سرکشی آن زلف ز آهم

Ҳарфӣаст ки дар мори асрҳости фусун ро

حرفی است که در مار اثرهاست فسون را

Ақласт ки мавқуф ба касбаст камолаш

عقل است که موقوف به کسب است کمالش

Ҳоҷат ба муаллим набӯд машқи ҷунун ро

حاجت به معلم نبود مشق جنون را

Соиб макун аз бахти тамаъи барги фароғат

صائب مکن از بخت طمع برگ فراغت

Каз бода насибӣ набӯд ҷоми нигун ро

کز باده نصیبی نبود جام نگون را

Хониш
ғзл шморҳ 813 — ъндлӣб ⬇