На куфри шиносади дили ҳайрон ва на дайн ро

نه کفر شناسد دل حیران و نه دین را

Аз нақши чапу рост хабар нест нигин ро

از نقش چپ و راست خبر نیست نگین را

Ҳар чанд ҳиҷоби ту забони банди ҳўсҳост

هر چند حجاب تو زبان‌بند هوس‌هاست

Зинҳори зи сар боз макун чини ҷабин ро

زنهار، ز سر باز مکن چین جبین را

Чашми ту ба дили фурсат назора набахшад

چشم تو به دل فرصت نظاره نبخشد

Ин сайди зи сайёд гирифтааст камӣн ро

این صید ز صیاد گرفته است کمین را

Ҳар ҷои лаби лаъли ту ба гуфтори даройад

هر جا لب لعل تو به گفتار درآید

Дар оби гуҳар ғӯта диҳад мағзи замин ро

در آب گهر غوطه دهد مغز زمین را

Охир ки туро гуфт ки аз хонаи харобон

آخر که تو را گفت که از خانه‌خرابان

Танҳо кунӣ ободи ҳамин хонаи зинро ?

تنها کنی آباد، همین خانه زین را؟

Осӯда буд ишқи з бе тобии ошиқ

آسوده بود عشق ز بی‌تابی عاشق

Аз зилзилаи хок чаҳ ғами чархи баринро ?

از زلزله خاک چه غم چرخ برین را؟

Магузор ба лаъл ту фитад чашми ҳўснок

مگذار به لعل تو فتد چشم هوسناک

Кин абр буд реги равони оби нигин ро

کاین ابر بود ریگ روان آب نگین را

Май тарсам азон чашми сияҳи маст ки охир

می‌ترسم ازان چشم سیه‌مست که آخر

Аз роҳи баради соиб саҷҷода нишин ро

از راه برد صائب سجاده‌نشین را