Гулгуна чаҳ ҳоҷат буд он рӯй накӯро ?

گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟

Бо перҳан гул набӯд кор , руфӯ ро

با پیرهن گل نبود کار، رفو را

Дар кӯтаҳии даст наҳуфтааст дарозӣ

در کوتهی دست نهفته است درازی

Зинҳор ба як дасти мгириди сабу ро

زنهار به یک دست مگیرید سبو را

Дар мардум бемағз сироят накунад ҳарф

در مردم بی مغز سرایت نکند حرف

Рангин накунад бодаи гулранги каду ро

رنگین نکند باده گلرنگ کدو را

Файзи дами хат чун дам субҳаст сбксир

فیض دم خط چون دم صبح است سبکسیر

Аз дасти мадаи фасли баҳорони лаби ҷӯ ро

از دست مده فصل بهاران لب جو را

Дар домани гул ҳамчу сапандаст бар оташ

در دامن گل همچو سپندست بر آتش

Дидааст магари шабнами гули он бар рӯро ?

دیده است مگر شبنم گل آن بر رو را؟

Бар хотир дарёст гарон , боди мухолиф

بر خاطر دریاست گران، باد مخالف

Дар маҷлис май роҳи мадаи арбадаи ҷӯ ро

در مجلس می راه مده عربده جو را

Аз ҳарф , лаби ҳарза дароён натавон баст

از حرف، لب هرزه درایان نتوان بست

Хомӯш кунад гӯши гарони биҳдаҳи гӯ ро

خاموش کند گوش گران بیهده گو را

Соиб чаҳ хаёл аст шавад хурдаи зари ҷамъ ?

صائب چه خیال است شود خرده زر جمع؟

То ғунчаи сифат танг нагиранд гулӯ ро

تا غنچه صفت تنگ نگیرند گلو را