Бар чарх муҳӣтаст фурӯғи назари мо

بر چرخ محیط است فروغ نظر ما

Соҳил дил дарёст зи оби гуҳари мо

ساحل دل دریاست ز آب گهر ما

Дар номаи мо ҳарф наснҷида набошад

در نامه ما حرف نسنجیده نباشد

Аз ҷайби садаф суфта барояд гуҳари мо

از جیب صدف سفته برآید گهر ما

Чун дидаи моҳӣ ки намояди зи таҳи об

چون دیده ماهی که نماید ز ته آب

Аз парда сангаст намоёни шарари мо

از پرده سنگ است نمایان شرر ما

Ҳарчанд пар ва бол надорем чу шабнам

هرچند پر و بال نداریم چو شبنم

Аз партави хуршед буд болу пари мо

از پرتو خورشید بود بال و پر ما

Шерем вале Зуҳра озор надорем

شیریم ولی زهره آزار نداریم

Аз ҷунбиши раг кӯча диҳад нештар мо

از جنبش رگ کوچه دهد نیشتر ما

Озодии мо дар гарави пухтагии мост

آزادی ما در گرو پختگی ماست

Овехтааст аз раги хомии самари мо

آویخته است از رگ خامی ثمر ما

Бедоди фалакро ба тағофул гузаронем

بیداد فلک را به تغافل گذرانیم

Пӯшидан чашмаст зи душмани сипари мо

پوشیدن چشم است ز دشمن سپر ما

Аз ҳамраҳеи ақл ба ҷое нараседем

از همرهی عقل به جایی نرسیدیم

Печидатар аз роҳ буд роҳбари мо

پیچیده تر از راه بود راهبر ما

Ёрб ки дуо кард ки чун қофилаи мавҷ

یارب که دعا کرد که چون قافله موج

Осоиш манзил набӯд дар сафари мо

آسایش منزل نبود در سفر ما

Соиби ҷигараш чун ҷигар субҳ шавад чок

صائب جگرش چون جگر صبح شود چاک

Як рӯз агар чарх кашад дардисари мо

یک روز اگر چرخ کشد دردسر ما