Кам нест ҷгрдории перони зи ҷавон ҳо

کم نیست جگرداری پیران ز جوان‌ها

Кори дам шамшер кунад пушти камон ҳо

کار دم شمشیر کند پشت کمان‌ها

Мифтоҳи нҳонхонаҳи асрор , хамӯшӣ аст

مفتاح نهانخانه اسرار، خموشی است

То чанд бигардӣ чу забони гирди даҳонҳо ?

تا چند بگردی چو زبان گرد دهان‌ها؟

Гуёе ҷонҳост ба гуфтори ту мавқуф

گویایی جان‌هاست به گفتار تو موقوف

Вокни лаб ва бигушо гиреҳ аз риштаи ҷон ҳо

واکن لب و بگشا گره از رشته جان‌ها

Аз шарму ҳаёи партави рухсори ту афзуд

از شرم و حیا پرتو رخسار تو افزود

Ин оина шуд сайқалӣ аз оинаи дон ҳо

این آینه شد صیقلی از آینه‌دان‌ها

Ҷузи қади хаданги ту ки дилҳо ҳадаф ӯст

جز قد خدنگ تو که دل‌ها هدف اوست

Як тир ки дидааст ки ояд ба нишонҳо ?

یک تیر که دیده است که آید به نشان‌ها؟

Абрӯии ту чун аз нигаҳ гарм нашуд нарм ?

ابروی تو چون از نگه گرم نشد نرم؟

Аз оташ агар нарм шавад пушти камон ҳо

از آتش اگر نرم شود پشت کمان‌ها

То шуд арақи афшони гули рухсори ту чун абр

تا شد عرق‌افشان گل رخسار تو چون ابر

Карданд гуҳарҳо чу садафи бози даҳон ҳо

کردند گهرها چو صدف باز دهان‌ها

То оина рӯй ту шуд анҷумани афрӯз

تا آینه روی تو شد انجمن‌افروز

Шуд оҳи гиреҳ дар ҷигари лолаи ситон ҳо

شد آه گره در جگر لاله‌ستان‌ها

То кӣ занӣ эй накҳати гули ҳалқа бар ин дар ?

تا کی زنی ای نکهت گل حلقه بر این در؟

Дар хилвати мо роҳ надоранд гарон ҳо

در خلوت ما راه ندارند گران‌ها

Чун об каз астодн бисёр шавад сабз

چون آب کز استادن بسیار شود سبز

Аз муҳлат айём шавад тира , равон ҳо

از مهلت ایام شود تیره، روان‌ها

То меҳр хамӯшӣ назанӣ бар лаби гуфтор

تا مهر خموشی نزنی بر لب گفتار

Соиб нашӯй чун садаф аз поки даҳон ҳо

صائب نشوی چون صدف از پاک‌دهان‌ها