Аз сӯзи ишқ чун шамъ роҳат куҷост моро ?
از سوز عشق چون شمع راحت کجاست ما را؟
Тан бута гудозаст то сар баҷост мо ро
تن بوته گدازست تا سر بجاست ما را
Роҳи сулӯки моро аз хор мекунад пок
راه سلوک ما را از خار می کند پاک
Ин оташӣ ки аз шавқ дар зер пост мо ро
این آتشی که از شوق در زیر پاست ما را
Аз ошноӣ бисёр шоданд агар дигарҳо
از آشنای بسیار شادند اگر دگرها
Шодем каз ду олам як ошност мо ро
شادیم کز دو عالم یک آشناست ما را
Дорем бас ки ваҳшат аз дӯстони расмӣ
داریم بس که وحشت از دوستان رسمی
Ҳар ранҷишӣ ки биҷост лутф баҷост мо ро
هر رنجشی که بیجاست لطف بجاست ما را
Аз рӯзҳои кӯтоҳ бошад дарозии шаб
از روزهای کوتاه باشد درازی شب
Аз норасои бахт оҳ расост мо ро
از نارسایی بخت آه رساست ما را
Бар обгинаи мо занг мухолифат нест
بر آبگینه ما زنگ مخالفت نیست
Бо хубу зишти олами сулҳ ва сафост мо ро
با خوب و زشت عالم صلح و صفاست ما را
Бо сад забон надорем ёроии шиква кардан
با صد زبان نداریم یارای شکوه کردن
Чун ғунчаи дили пар аз хӯн зин моҷарост мо ро
چون غنچه دل پر از خون زین ماجراست ما را
Аз гул ба дидани гул аз чиданем қонеъ
از گل به دیدن گل از چیدنیم قانع
Ҳар барги ин гулистон даст дуост мо ро
هر برگ این گلستان دست دعاست ما را
Вақтаст ҳамчуи қоруни моро кунад замини гир
وقت است همچو قارون ما را کند زمین گیر
Бандӣ ки аз алойиқ бар даст ва пост мо ро
بندی که از علایق بر دست و پاست ما را
Аз бе қарории дили олам буд пар аз шӯр
از بی قراری دل عالم بود پر از شور
Дунёст орамидагар дил баҷост мо ро
دنیاست آرمیده گر دل بجاست ما را
Сари зер пар кашӣдан беҳтари з сарфарозӣ аст
سر زیر پر کشیدن بهتر ز سرفرازی است
Боли шикастаи худ бол ҳумост мо ро
بال شکسته خود بال هماست ما را
Чун об бе қарорем аз ташнаи чашмии ҳирс
چون آب بی قراریم از تشنه چشمی حرص
Ҳар чанд зомини ризқ на Асияст мо ро
هر چند ضامن رزق نه آسیاست ما را
Ояд чисон ба соҳили солими сафинаи мо ?
آید چسان به ساحل سالم سفینه ما؟
Бар нохудои таваккул беш аз худост мо ро
بر ناخدا توکل بیش از خداست ما را
Аз азми ноқиси худ як ҷӯ хабар надорем
از عزم ناقص خود یک جو خبر نداریم
Чун коҳи боли парвоз аз каҳрабост мо ро
چون کاه بال پرواز از کهرباست ما را
Холии зи домани шаби даст дуо наёяд
خالی ز دامن شب دست دعا نیاید
Дар даври хат ба ҷонони амидҳости мо ро
در دور خط به جانان امیدهاست ما را
То дидааст гирёни мо зиндаем чун шамъ
تا دیده است گریان ما زنده ایم چون شمع
Аз ашки хеши соиб об бақост мо ро
از اشک خویش صائب آب بقاست ما را