Бастааст чашми равшан аз сайр , боли мо ро

بسته است چشم روشن از سیر، بال ما را

Чун шамъ реша бошад дар сари ниҳоли мо ро

چون شمع ریشه باشد در سر نهال ما را

Гирди ятемии мо чун гавҳараст зотӣ

گرد یتیمی ما چون گوهرست ذاتی

Натавон фишонд аз дили гирди малоли мо ро

نتوان فشاند از دل گرد ملال ما را

Моро зи зер пар ҳаст роҳӣ ба он гулистон

ما را ز زیر پر هست راهی به آن گلستان

Ҳар чанд сахти бандади сайёди боли мо ро

هر چند سخت بندد صیاد بال ما را

Он кас ки дод моро зи оғоз ончӣ боист

آن کس که داد ما را ز آغاز آنچه بایست

Ҳам мекунад дар охири фикри моли мо ро

هم می کند در آخر فکر مآل ما را

Чун соилони мубрам аз теғ рӯ нтобем

چون سایلان مبرم از تیغ رو نتابیم

Чин ҷабин набандад роҳи саволи мо ро

چین جبین نبندد راه سؤال ما را

То ме тавон гирифтан эй дилбарон ба гардан

تا می توان گرفتن ای دلبران به گردن

Дар даст ва по марезед хӯни ҳалоли мо ро

در دست و پا مریزید خون حلال ما را

Мо чун гуҳари ҳисорӣ дар рӯй сахт хешем

ما چون گهر حصاری در روی سخت خویشیم

Аз хшксол ғам нест оби зулоли мо ро

از خشکسال غم نیست آب زلال ما را

Чун машк суда созад носури захмҳо ро

چون مشک سوده سازد ناسور زخم ها را

Гардӣ ки хезад аз раҳи мишкӣни ғизоли мо ро

گردی که خیزد از ره مشکین غزال ما را

Аз қилу қол ҳар каси ҳолаш буд ҳувайдо

از قیل و قال هر کس حالش بود هویدا

Натавон наҳуфта кардан аз халқи ҳоли мо ро

نتوان نهفته کردن از خلق حال ما را

Доим ба обрўиим аз файзи хоксорӣ

دایم به آبروییم از فیض خاکساری

Аз даст ҳам рубойанд риндони суфоли мо ро

از دست هم ربایند رندان سفال ما را

Дар нотамомии имрӯз аз мо тамомтар нест

در ناتمامی امروز از ما تمامتر نیست

Ҳар наақсо чаҳ донад соиби камоли моро ?

هر ناقصی چه داند صائب کمال ما را؟