Аз оҳи рӯзи гардони шабҳои тори худ ро

از آه روز گردان شبهای تار خود را

Ойӣнаи ду рӯ кун лайл ва наҳор худ ро

آیینه دو رو کن لیل و نهار خود را

Дар малик дил магардон мутлақи Аннани ҳавас ро

در ملک دل مگردان مطلق عنان هوس را

Аз дасти боди бустони мушти ғубори худ ро

از دست باد بستان مشت غبار خود را

Зон гавҳари гиромии ҳаргиз хабар наёбӣ

زان گوهر گرامی هرگز خبر نیابی

Аз гиря то насозӣ дарёи канори худ ро

از گریه تا نسازی دریا کنار خود را

Дилсӯзии азизон чун барқ дар гузораст

دلسوزی عزیزان چون برق در گذارست

Аз сӯз дил барафрӯз шамъи мазори худ ро

از سوز دل برافروز شمع مزار خود را

Бекорӣ ва таваккул давраст аз мурувват

بیکاری و توکل دورست از مروت

Бар дӯши халқи мФкни зинҳори бори худ ро

بر دوش خلق مفکن زنهار بار خود را

Обу ҳавоу оташи маркази шиноси гаштанд

آب و هوا و آتش مرکز شناس گشتند

Ту бехабар ндонӣ роҳи диёри худ ро

تو بی خبر ندانی راه دیار خود را

Доим буд фурӯзон чун оташи дили лаъл

دایم بود فروزان چون آتش دل لعل

Ҳар каси надоди берун аз дили шарори худ ро

هر کس نداد بیرون از دل شرار خود را

Хоҳӣ ки осмонҳо дар бар рахт набанданд

خواهی که آسمان ها در بر رخت نبندند

Бо хок кун баробари аввали ҳисори худ ро

با خاک کن برابر اول حصار خود را

Зон чашм ҳои мегаван шармӣ бидор соиб

زان چشم های میگون شرمی بدار صائب

Аз ҳар шароб талхӣ машкан хумори худ ро

از هر شراب تلخی مشکن خمار خود را