Барқи сабки Аннанро пурвои хор ва хас нест

برق سبک عنان را پروای خار و خس نیست

Дому қафас чаҳ созад бо дили рамидаи мо ?

دام و قفس چه سازد با دل رمیده ما؟

Даст грҳгшоиӣаст аз кор ҳар ду олам

دست گرهگشایی است از کار هر دو عالم

Дар домани таваккул пой кашида мо

در دامن توکل پای کشیده ما

Ҳар чанд дидаҳоро нодида май шуморӣ

هر چند دیده ها را نادیده می شماری

Ҳар ҷо ки погузорӣ фаршаст дидаи мо

هر جا که پا گذاری فرش است دیده ما

Аз навбаҳори соиби рангаш ба рӯ наёяд

از نوبهار صائب رنگش به رو نیاید

Бар гулшанӣ ки бигузашт ранг парида мо

بر گلشنی که بگذشت رنگ پریده ما

Натавон ба марги пӯшеди чашми надидаи мо

نتوان به مرگ پوشید چشم ندیده ما

Сирӣ надорад аз хок , чун дом , дидаи мо

سیری ندارد از خاک، چون دام، دیده ما

Гуфтеми вақти перӣ дар гӯша Эй нишинем

گفتیم وقت پیری در گوشه ای نشینیم

Шуд тозӣонаи ҳирси қади хамидаи мо

شد تازیانه حرص قد خمیده ما

Бо дили рамидаи ишқи захми забон чаҳ созад ?

با دل رمیده عشق زخم زبان چه سازد؟

Гулҳо з хор чӣанд домони чидаи мо

گلها ز خار چیند دامان چیده ما