Зиҳӣ ба соиди симини шукуфаи яди Байзо

زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضا

Назар ба нури ҷамоли ту меҳри дидаи ҳрбо

نظر به نور جمال تو مهر دیده حربا

Ба ҷустуҷӯии ту чандон Аннани гусастаи давидам

به جستجوی تو چندان عنان گسسته دویدم

Ки гашти сафҳа мстр кашида , домани саҳро

که گشت صفحه مسطر کشیده، دامن صحرا

Макун насиҳати аҳли либос , бахя ба лаби зан

مکن نصیحت اهل لباس، بخیه به لب زن

Абас гулоб мефишон ба рӯй сӯрати дебо

عبث گلاب میفشان به روی صورت دیبا

Изори моҳи клФ дор шуд зи партави миннат

عذار ماه کلف دار شد ز پرتو منت

Дар офтоб бисӯзу Марв ба сояи тӯбо

در آفتاب بسوز و مرو به سایه طوبی

Бимол бар лаби хунхори ҳирс , хоки қаноат

بمال بر لب خونخوار حرص، خاک قناعت

Вагарна тишнагӣ афзост оби шӯри таманно

وگرنه تشنگی افزاست آب شور تمنا

Дар он сараст бузургӣ ки нест фикри бузургӣ

در آن سرست بزرگی که نیست فکر بزرگی

Дар он диласт тамошо ки нест роҳи тамошо

در آن دل است تماشا که نیست راه تماشا

Дилам чу хона занбӯр гаштааст зи ковуш

دلم چو خانه زنبور گشته است ز کاوش

Серум чу калаки мусаввир шудааст аз раги савдо

سرم چو کلک مصور شده است از رگ سودا

Чаҳ ҳоҷатаст ба шамъу чароғи каъбаи равонро ?

چه حاجت است به شمع و چراغ کعبه روان را؟

Ки ҳамчуи реги равон рехтааст обилаи по

که همچو ریگ روان ریخته است آبله پا

Дар он риёз ки боди баҳор адл биҷунбад

در آن ریاض که باد بهار عدل بجنبد

Чу гул шукуфта шавад ҳар касе ки ғунча шуд ӣнҷо

چو گل شکفته شود هر کسی که غنچه شد اینجا

зи трктоз ҳаводис макун мулоҳизаи соиб

ز ترکتاز حوادث مکن ملاحظه صائب

Чаҳ кард сайл ба пешонии кушодаи саҳро ?

چه کرد سیل به پیشانی گشاده صحرا؟

Хониш
ғзл шморҳ 837 — ъндлӣб ⬇