зи мавҷи хеш буд тозӣонаи реги равон ро

ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان را

Чаҳ ҳоҷатаст муҳаррик , зи дасти рафтаи Аннанро ?

چه حاجت است محرک، ز دست رفته عنان را؟

Дилами зи бим хазон метапад , хушо гули раъно

دلم ز بیم خزان می تپد، خوشا گل رعنا

Ки дар баҳори пас сар намӯд фасли хазон ро

که در بهار پس سر نمود فصل خزان را

Алоҷи ғифлат саршор кун ба ашки надомат

علاج غفلت سرشار کن به اشک ندامت

Ки қатрае барад аз ҷои хеши хоби гарон ро

که قطره ای برد از جای خویش خواب گران را

зи таъни каҷрави осӯдааст киштии азмаш

ز طعن کجروی آسوده است کشتی عزمش

Чу мавҷ ҳар ки ба дарё супурдааст Аннан ро

چو موج هر که به دریا سپرده است عنان را

Ситамгарон ба риёзат намешаванд мулоим

ستمگران به ریاضت نمی شوند ملایم

Ки дили зи чилла нишинӣ нагашт нарми камон ро

که دل ز چله نشینی نگشت نرم کمان را

Кадоми соқии шамшоди қад ба боғ даромад ?

کدام ساقی شمشاد قد به باغ درآمد؟

Ки тӯфони фохтаи оғӯши гашти сарви равон ро

که طوفان فاخته آغوش گشت سرو روان را

Дамид ҳайрати ҳасани ту бар замонаи фусунӣ

دمید حیرت حسن تو بر زمانه فسونی

Ки ҳамчуи шер ва шукр кард моҳтобу каттон ро

که همچو شیر و شکر کرد ماهتاب و کتان را

зи зулф ӯ ки расидааст то камари зи дарозӣ

ز زلف او که رسیده است تا کمر ز درازی

Ба печу тоби тавон фарқ кард мӯии миён ро

به پیچ و تاب توان فرق کرد موی میان را

Ишора гарчи забонаст баҳри бастаи забонон

اشاره گرچه زبان است بهر بسته زبانان

наме тавон ба даҳ ангушт кард кори забон ро

نمی توان به ده انگشت کرد کار زبان را

Яке даҳаст ҳар он неъмати баҷо ки ту дорӣ

یکی ده است هر آن نعمت بجا که تو داری

Назар ба гунг кун , аз шукр ҳақ мабанд даҳон ро

نظر به گنگ کن، از شکر حق مبند دهان را

Касе ки по ба мақоми ризои ниҳод чу соиб

کسی که پا به مقام رضا نهاد چو صائب

Ба хўшдлии гузарониди олами гузарон ро

به خوشدلی گذرانید عالم گذران را