Андеша набӯд ишқро аз муваҷҷаҳи шамшерҳо

اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرها

Сайр чироғон мекунад маҷнӯни зи чашми шерҳо

سیر چراغان می کند مجنون ز چشم شیرها

Чун муваҷҷаҳи реги равон дар дашт ҷавлон ме занад

چون موجه ریگ روان در دشت جولان می زند

Аз шӯриши савдои ман шерозаи занҷирҳо

از شورش سودای من شیرازه زنجیرها

Рӯзӣ ки нақши зулф ӯ бар об зад дасти қазо

روزی که نقش زلف او بر آب زد دست قضا

Чун мӯ бар оташ ҳалқа зад сарриштаи тадбирҳо

چون مو بر آتش حلقه زد سررشته تدبیرها

Аз чеҳраи заррини ман зар дар назарҳо хор шуд

از چهره زرین من زر در نظرها خوار شد

Аз хорксориҳои ман беқадар шуд эксирҳо

از خارکساریهای من بی قدر شد اکسیرها

Дарёии равшани сайлро оварад аз зулмати бурун

دریای روشن سیل را آورد از ظلمت برون

Ҳошо ки оради афви ҳақ бар рӯй мо тақсирҳо

حاشا که آرد عفو حق بر روی ما تقصیرها

Аз ғунчаи пайкон ӯ натавон шунидани буии хӯн

از غنچه پیکان او نتوان شنیدن بوی خون

Аз баси хадангаши софи ҷуст аз синаи нахҷӣрҳо

از بس خدنگش صاف جست از سینه نخجیرها

Афсонаи ғифлати куҷо май басти мижгони маро ?

افسانه غفلت کجا می بست مژگان مرا؟

намедид чашми ман агар дар хоби ин таъбирҳо

می دید چشم من اگر در خواب این تعبیرها

Ин уқдаи мушкил ки зад абрӯӣ ӯ дар кори ман

این عقده مشکل که زد ابروی او در کار من

Бисёр хоҳад кард не дар нохуни тадбирҳо

بسیار خواهد کرد نی در ناخن تدبیرها

Бо оҷизӣ гарданкашон доғанд аз иқболи ман

با عاجزی گردنکشان داغند از اقبال من

Бо хоксорӣ чун ҳадаф дар хок дорам тирҳо

با خاکساری چون هدف در خاک دارم تیرها

Дар банди ҳам фориғ наянд аз шуғли ишқи озодагон

در بند هم فارغ نیند از شغل عشق آزادگان

Маҷнӯни назар бозӣ кунад бо ҳалқаи занҷирҳо

مجنون نظر بازی کند با حلقه زنجیرها

Юсуфи изориро ки ман зиндонӣ ӯ гашта ам

یوسف عذاری را که من زندانی او گشته ام

Аз хона берун медуанд аз шавқ ӯ тасвирҳо

از خانه بیرون می دوند از شوق او تصویرها

Ин доми Мишкӣнӣ ки ман дар гардан ӯ дида ам

این دام مشکینی که من در گردن او دیده ام

Оҳӯӣ мишкӣн мешаванд аз буи ӯ нахҷӣрҳо

آهوی مشکین می شوند از بوی او نخجیرها

Як уқда зон зулфи сияҳ бар мӯи шикофон арз кун

یک عقده زان زلف سیه بر مو شکافان عرض کن

То нақши бандад бар замини сарпанҷаи тадбирҳо

تا نقش بندد بر زمین سرپنجه تدبیرها

То кард тарк май дилами як шарбати об хуш нахурд

تا کرد ترک می دلم یک شربت آب خوش نخورد

Бемор шуд Тифли ятем аз ихтилофи шерҳо

بیمار شد طفل یتیم از اختلاف شیرها

Рози даҳони танг ӯ соиб шавад пӯшида тар

راز دهان تنگ او صائب شود پوشیده تر

Ҳар чанд хат афзӯн кунад ин нуқтаро тафсирҳо

هر چند خط افزون کند این نقطه را تفسیرها

Хониш
ғзл шморҳ 841 — ъндлӣб ⬇