Фурӯғӣаст икрнгӣ аз гавҳари мо

فروغی است یکرنگی از گوهر ما

Дили сода фардӣаст аз дафтари мо

دل ساده فردی است از دفتر ما

Ба даъвӣ надорем чун субҳи ҳоҷат

به دعوی نداریم چون صبح حاجت

Ки хуршед Меҳрӣаст аз маҳзари мо

که خورشید مهری است از محضر ما

Ба маҳшари ҳам аз ҷои худ брнхизд

به محشر هم از جای خود برنخیزد

Сапандӣ ки афтод дар миҷмари мо

سپندی که افتاد در مجمر ما

Аҷаб дорам аз фикрҳои парешон

عجب دارم از فکرهای پریشان

Ки шероза гирад ба худ дафтари мо

که شیرازه گیرد به خود دفتر ما

Чу ойӣнаи қонеъ ба дидор хушк аст

چو آیینه قانع به دیدار خشک است

Азин тозаи рӯйони ду чашмтар мо

ازین تازه رویان دو چشم تر ما

Шикастанди ҷавҳари тарозони фитрат

شکستند جوهر طرازان فطرت

Чу фӯлод дар байзаи болу пари мо

چو فولاد در بیضه بال و پر ما

Куҷо пухта гардад , ки аз ҷӯши дарё

کجا پخته گردد، که از جوش دریا

Наомад зи хомии буруни анбари мо

نیامد ز خامی برون عنبر ما

Дарин баҳри пари шӯр , монанди гавҳар

درین بحر پر شور، مانند گوهر

Гиронмоягии бас буд лангари мо

گرانمایگی بس بود لنگر ما

Чаҳ сарҳо ки додааст бар боди соиб

چه سرها که داده است بر باد صائب

Ҳавоӣ ки шуд чун ҳубоби афсари мо

هوایی که شد چون حباب افسر ما