Дили з ҳар нақш гашта содаи маро

دل ز هر نقش گشته ساده مرا

Ду ҷаҳон аз назари фитодаи маро

دو جهان از نظر فتاده مرا

Зиҳ нагирад камони пари зӯрам

زه نگیرد کمانِ پر زورم

Накушуд ақл дар қаллодаи маро

نکشد عقل در قلاده مرا

То чу маҷнӯн шавам бёбонгрд

تا چو مجنون شوم بیابانگرد

намегазад ҳамчуи мор , ҷодаи маро

می‌گزد همچو مار، جاده مرا

Сабр дар маҳди хок чун Тифлон

صبرِ در مهدِ خاک چون طفلان

Даст бар рӯй ҳам ниҳодаи маро

دست بر روی هم نهاده مرا

Чун гуҳари қонеъам ба қатраи хеш

چون گهر قانعم به قطرهٔ خویش

Нест андешаи зиёдаи маро

نیست اندیشهٔ زیاده مرا

намедиҳад бе талаби марои рӯзӣ

می‌دهد بی طلب مرا روزی

Он ки кардааст бе иродаи маро

آن که کرده است بی اراده مرا

Сад гиреҳ дар дилам фитад чу садаф

صد گره در دلم فتد چو صدف

Як гиреҳ гар шавад кушодаи маро

یک گره گر شود گشاده مرا

То ба рӯй ту чашмам афтода аст

تا به روی تو چشمم افتاده است

Офтоб аз назари фитодаи маро

آفتاب از نظر فتاده مرا

Шуд зи мастии камони сахти фалак

شد ز مستی کمانِ سختِ فلک

Суст дар қабза чун кбодаҳи маро

سست در قبضه چون کباده مرا

Чун каду нест шиша дар боРом

چون کدو نیست شیشه در بارم

Накунад хирад , зӯри бодаи маро

نکند خرد، زورِ باده مرا

На чунон бар сухани саворами ман

نه چنان بر سخن سوارم من

Ки тавон сохтани пиёдаи маро

که توان ساختن پیاده مرا

Таҳтаи машқи нақш ҳо карда аст

تختهٔ مشقِ نقش‌ها کرده است

Ҳамчуи ойӣна , лавҳи содаи маро

همچو آیینه، لوحِ ساده مرا

Ҳар қадар беш бода май нӯшам

هر قدر بیش باده می‌نوشم

намешавад тишнагии зиёдаи маро

می‌شود تشنگی زیاده مرا

Бе худии ҳамчуи чашми қурбонӣ

بی‌خودی همچو چشمِ قربانی

Карда осӯда аз иродаи маро

کرده آسوده از اراده مرا

Боз меоварад зи мастии ишқ

باز می‌آورد ز مستی عشق

Ҳамчуи оби хумор , бодаи маро

همچو آب‌ِ خمار، باده مرا

Монеъи сайр ва давр шуд соиб

مانع سیر و دوُر شد صائب

Софии оби истодаи маро

صافی آبِ ایستاده مرا