эй фикри ту Нақшбанди ҷон ҳо
ای فکر تو نقشبند جانها
Як ҳалқаи зикрати осмон ҳо
یک حلقه ذکرت آسمانها
Дар баҳри ту киштии хирад ро
در بحر تو کشتی خرد را
Аз лангари сабр , бодбон ҳо
از لنگر صبر، بادبانها
Шуд ҳолаи офтоби тобон
شد هاله آفتاب تابان
Аз номи ту равзани даҳон ҳо
از نام تو روزن دهانها
Саҳрои талаби зи ҷустуҷӯят
صحرای طلب ز جستجویت
Мстр зада шуд зи корвон ҳо
مسطر زده شد ز کاروانها
Аз ҳасани ягона ту гардид
از حسن یگانه تو گردید
Чун ғунчаи яке , дилу забон ҳо
چون غنچه یکی، دل و زبانها
Аз лаб ба ҳавоӣ пой бӯаст
از لب به هوای پایبوست
Доман ба миёни шикастаи ҷон ҳо
دامن به میان شکسته جانها
Чун фохта , қудсёни гирифта
چون فاخته، قدسیان گرفته
Бар сарви баландати ошён ҳо
بر سرو بلندت آشیانها
Карданд ҳалол , хӯни худ ро
کردند حلال، خون خود را
Аз шарми рухи ту гулистон ҳо
از شرم رخ تو گلستانها
Аз рашк замин надорад ором
از رشک زمین ندارد آرام
Дар аҳди хиромати осмон ҳо
در عهد خرامت آسمانها
Чун субҳ , кушодаанд оғӯш
چون صبح، گشاده اند آغوش
Аз шавқи хадангати устихон ҳо
از شوق خدنگت استخوانها
Савдои ту дар қаламрави хок
سودای تو در قلمرو خاک
Барқӣаст миёни Нитсаатон ҳо
برقی است میان نیستانها
Шарми ту зи покдоманӣ ҳо
شرم تو ز پاکدامنیها
Шуд пардаи хоби посбон ҳо
شد پرده خواب پاسبانها
Чун сайл , зи шавқи қулзуми ту
چون سیل، ز شوق قلزم تو
Дар рақс равонӣанд ҷон ҳо
در رقص روانیاند جانها
Шавқи ту зи нақши пои раҳрав
شوق تو ز نقش پای رهرو
Дар роҳ фиканда корвон ҳо
در راه فکنده کاروانها
Дар водӣ бе нишонеи ту
در وادی بینشانی تو
Шуд ҷода , фалохани нишон ҳо
شد جاده، فلاخن نشانها
Аз шарми назокати ту хубон
از شرم نزاکت تو خوبان
Борӣк шуданд чун миён ҳо
باریک شدند چون میانها
Чун сабзаи зи ҷилваи баландат
چون سبزه ز جلوه بلندت
Помол шуданд осмон ҳо
پامال شدند آسمانها
Аз рӯй кушода ту гардид
از روی گشاده تو گردید
Дар баста чу ғунча , гулистон ҳо
در بسته چو غنچه، گلستانها
Дар хок , чу набз , бе қароранд
در خاک، چو نبض، بیقرارند
Аз шавқи хадангати устихон ҳо
از شوق خدنگت استخوانها
Дар гул ба гулоб сулҳ карданд
در گل به گلاب صلح کردند
Дар аҳди рухи ту боғбон ҳо
در عهد رخ تو باغبانها
Аз халқи мънбр ту гардид
از خلق معنبر تو گردید
Пероҳани Юсуфи осмон ҳо
پیراهن یوسف آسمانها
Заррин чу забон шамъ гардид
زرین چو زبان شمع گردید
Аз ҳарфи сахои ту забон ҳо
از حرف سخای تو زبانها
Дар ҷилваи гуҳи ту кӯҳи тоқат
در جلوهگه تو کوه طاقت
Чун коҳ шуд аз сабки Аннан ҳо
چون کاه شد از سبکعنانها
Чун васфи ту мўмёииӣ нест
چون وصف تو مومیاییی نیست
Аз баҳри шикастаи забон ҳо
از بهر شکستهزبانها
Бад , хуб нагардад аз риёзат
بد، خوب نگردد از ریاضت
Хўнризи з чилла шуд камон ҳо
خونریز ز چله شد کمانها
Доғи ту ба булҳаваси начасбад
داغ تو به بوالهوس نچسبد
Резади зи танури сард , нон ҳо
ریزد ز تنور سرد، نانها
Калаки ту рисондааст соиб
کلک تو رسانده است صائب
Дар ҳар кафи хок , гулистон ҳо
در هر کف خاک، گلستانها