эй ҳасани ту барқи хонимон ҳо

ای حسن تو برق خانمان‌ها

Ишқи ту далели осмон ҳо

عشق تو دلیل آسمان‌ها

Ишқи ту нигорхонаи дил

عشق تو نگارخانه دل

Савдои ту сарнавишти ҷон ҳо

سودای تو سرنوشت جان‌ها

Дар васфи рухи ту булбулон ро

در وصف رخ تو بلبلان را

Хӯн мечакад аз сари забон ҳо

خون می‌چکد از سر زبان‌ها

Шуд дастаи гули зи тозаи рӯе

شد دسته گل ز تازه‌رویی

Бар сарви баландати ошён ҳо

بر سرو بلندت آشیان‌ها

Аз хиҷлат рӯй лолаи рангат

از خجلت روی لاله‌رنگت

Шабнам зада гашти бӯстон ҳо

شبنم زده گشت بوستان‌ها

Печад чу забони ғунча бар ҳам

پیچد چو زبان غنچه بر هم

Пеши ту забони хуши баён ҳо

پیش تو زبان خوش‌بیان‌ها

Даҳ дар иваз дарӣ гушойанд

ده در عوض دری گشایند

Дастаст забон безабон ҳо

دست است زبان بی‌زبان‌ها

Зон қомат чун хаданги печид

زان قامت چون خدنگ پیچید

Чун мор ба хештани синон ҳо

چون مار به خویشتن سنان‌ها

Бар шер шудааст чун қафаси танг

بر شیر شده است چون قفس تنگ

Зон хуии паланг , Нитсаатон ҳо

زان خوی پلنگ، نیستان‌ها

Чун риштаи сбҳаҳ пургиреҳ шуд

چون رشته سبحه پرگره شد

Зуннори зи шарми ин миён ҳо

زنار ز شرم این میان‌ها

Аз сар наравад ба марги савдо

از سر نرود به مرگ سودا

Аз давр науфтад осмон ҳо

از دور نیفتد آسمان‌ها

Хониш
ғзл шморҳ 163 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇