Аз латофати бас ки дорад чеҳра ӯ обу тоб

از لطافت بس که دارد چهره او آب و تاب

Офтобӣ мешавад рангаши зи сайри моҳтоб

آفتابی می شود رنگش ز سیر ماهتاب

Чун гулӯии шишаи мавҷи бодаи гулранг ро

چون گلوی شیشه موج باده گلرنگ را

наметавон дид аз баёзи гардан ӯ бе ҳиҷоб

می توان دید از بیاض گردن او بی حجاب

Оқилон аз ҳасан ӯ дод тамошо ме диҳанд

عاقلان از حسن او داد تماشا می دهند

Чашми равзанро насозад хираи нури офтоб

چشم روزن را نسازد خیره نور آفتاب

Маънӣ белафзро идрок кардан мушкил аст

معنی بی لفظ را ادراک کردن مشکل است

Бар Маяфкан зинҳор аз чеҳраи нозуки ниқоб

بر میفکن زینهار از چهره نازک نقاب

Ҳалқаҳо дар гӯши хуршед қиёмат ме кашад

حلقه ها در گوش خورشید قیامت می کشد

Нест даври ҳасан ӯ чун моҳи нави по дар рикоб

نیست دور حسن او چون ماه نو پا در رکاب

Гарчи аз мижгони каҷ , болин ӯ доим каҷ аст

گرچه از مژگان کج، بالین او دایم کج است

Нест сирии чашми бемори турои ҳаргизи зи хоб

نیست سیری چشم بیمار ترا هرگز ز خواب

Фитна дунё нагардад ҳар ки дунёро шинохт

فتنه دنیا نگردد هر که دنیا را شناخت

Ташнаи чашмони ҳавасро дар каманди оради сароб

تشنه چشمان هوس را در کمند آرد سراب

Дил ниёзорад зҳрФи сахти ҳаргизи санг ро

دل نیازارد زحرف سخت هرگز سنگ را

Ҳар ки донад кӯҳ оҷиз нест дар ради ҷавоб

هر که داند کوه عاجز نیست در رد جواب

Нест ҷузи дилҳои хунини меҳрбонии ишқ ро

نیست جز دلهای خونین مهربانی عشق را

Рӯй оташро ки мешавед ба ҷузи ашки кабоб ?

روی آتش را که می شوید به جز اشک کباب؟

Қатраем аммо надорад ҳеҷ дарёи зарфи мо

قطره ایم اما ندارد هیچ دریا ظرف ما

Шабнами мо сар наме печади зи теғи офтоб

شبنم ما سر نمی پیچد ز تیغ آفتاب

Ҳарфи биҷои ғофилонро ғӯта дар хӯн ме диҳад

حرف بیجا غافلان را غوطه در خون می دهد

Мурғ беҳангомро теғ аҷал гуяд ҷавоб

مرغ بی هنگام را تیغ اجل گوید جواب

Бодаи саргармӣ ҳар каси з ҷом дигараст

باده سرگرمی هر کس ز جام دیگرست

Партави маҳтобро парвона медонад сароб

پرتو مهتاب را پروانه می داند سراب

Аз гиребони гуҳар чун риштаи сар берун кунад

از گریبان گهر چون رشته سر بیرون کند

Ҳар ки соиб сар напечад аз каманди печу тоб

هر که صائب سر نپیچد از کمند پیچ و تاب